4 



gen. Ik verkreeg verlof van den Schout -bij -Nacht om met dat vaartuig de reis te doen. 



Den 2b' 8ten waren wij bij stilte N. N. W. van Beliling, toen de Vesuvius ons zocht, met 

 den Schout -bij -Nacht aan boord, die onzen kommandant contra -orders deed toekomen, om, 

 instede van de reis naar Lombok te vervolgen, in de wateren van Beliling te kruisen. 

 Hij voldeed aan die orders gedurende den 25, 26 en 27 sten , en niet dan op den avond van 

 dien laatsten dag wierpen wij het anker nabij de andere vaartuigen der expeditie. Den 

 28 sten bevond ik mij, bij het bombardement van Beliling, aan boord, maar daar de Sijlph 

 denzelfden dag bevel ontving om weder te kruisen , en ik daarin weinig genoegen nam, 

 verzocht ik den heer King (1), die zich daar met een driemastschip bevond, om mij 

 aan boord van zijn vaartuig te willen nemen, waarin hij toestemde. Ik verliet derhalve de 

 Sijlph den avond van den 28 8Um en begaf mij aan boord van de Fheder Rachman. 



Op het vaartuig van den heer Kihg vond ik nagenoeg 180 personen, zoo Balinezen en 

 Sassak- menschen van Lombok, als op dat eiland gevestigde Boeginezen. Buitendien was 

 er een brik van een' Boeginees, en 2 groote praauwen, die van dezelfde plaats waren geko- 

 men, beladen met eene menigte hulptroepen. 



Met moeite kon ik eene plaats vinden onder zoo vele goestie's, ida's en dewas, waar- 

 van het vaartuig opgepropt was en die al de hutten en beschikbare hoeken hadden bezet. 



Evenwel besloot ik aan boord te blijven , zoo lang de heer King zelf te Bali zou ver- 

 toeven. Ik kon niets te Lombok in de afwezigheid van dien heer uitrigten, wijl hij de 

 eenigste persoon te Lombok was, die de vreemdelingen ontving, hen aan den radja voor- 

 stelde , en door wiens bemiddeling men in aanraking met de prinsen en grooten van het 

 land kan komen. 



Behalve dat kon ik kennis maken met de menschen, die met dien heer te Beliling 

 waren gekomen, en daar zoo goed als te Lombok zelf inlichtingen en berigten in- 

 winnen. Ik sloeg aanstonds mijne nieuwe kennissen gade, om den indruk te ontdekken, 

 welken de plaats hebbende gebeurtenissen op hen hadden gemaakt. Dit was geen moei- 

 jelijke taak. Allen zeiden of dachten, dat het den Balinezen onmogelijk was lang de 

 aangevoerde magt van de » Compagnie" weerstand te bieden. Wat hen het meest nopens de 

 bijzonderheden verwonderde, waren de bommen, de granaten, en de uitwerking, welke deze 

 zouden doen. Den 29 steB Junij stelde het leger zich in beweging naar Singaradja, ter- 

 wijl de aan den weg belendende kampongs door hetzelve werden verbrand. Ik had toen 

 gelegenheid op te merken, hoezeer de menschen van Lombok belang stelden in het wèl sla- 

 gen der expeditie. In weerwil van den regen en den wind, klemden zij zich vast aan de 

 schansen, het oog starend gerigt naar het hevig oorlogsvuur, dat zich langs den weg, 

 dwarlend door het dikke loof der boomen heen, in dikke wolken van rook deed bespeuren. 

 Angstvallig zocht het bespiedend oog eene plaats te ontdekken, waar de Hollanders, (» hunne 

 Broeders," gelijk zij hen noemden), slaags waren of waar het op eene retraite aankwam. 

 Er was een Boeginees, die zoo wèl met de localiteiten bekend was, dat hij ons altijd het 

 punt kon opgeven, waar het vuur had gevat. Toen deze zeide, dat de vlam den kraton 

 van den radja was genaderd, hief het volk een vreugdekreet aan, maar weldra werd deze 



, 



(I) De heer Kijg woont sedert vele jaren op Bali. 



