8 



Hetgeen ik gedurende onzen togt van de formatie der bergen heb kunnen zien, doet mij 

 gelooven, dat deze volstrekt dezelfde is als in de vulkanische bergen van Java. 



Het water is er overvloedig, en de inwoners weten het tot de rijstteelt dienstbaar te maken 

 met eene bekwaamheid en vernuft, waarin zij de Javanen overtreffen. Daar, waar wij passeer- 

 den, waren zelfs de kleinste hoeken der heuvelen bebouwd met schoone sawahs. Te oordee- 

 len naar de rijpwording van de rijst en eenige andere teekenen, uit de vegetatie ontleend, 

 begroot ik de hoogte van Pemboenoet op p. m. 2000' boven de oppervlakte der zee, en den 

 hoogsten top, door ons bereikt, op 2500'. 



Toen wij van de hoogte afdaalden, maakten wij eene lange halte aan de oevers der ri- 

 vier, waar wij onze paarden hadden gelaten. Wij namen een bad en daarna nog een twee- 

 de ontbijt, zonder door eenig sterveling gestoord te worden. Barattan en Bandjir Djava 

 weder doortrekkende, bezochten wij de zoogenaamde tempels, welke zich daar bevinden, 

 doch niets bijzonders, dat hun eigen is , opleveren. Tegen den avond waren wij weder te 

 Beliling teruggekeerd. 



Ik heb later vernomen, dat eenige officieren gepoogd hebben de watervallen te bezoeken. 

 Een smal voetpad tusschen zeer hooge allang - allang volgende, kwamen zij tot aan den 

 rand van een diep ravijn, (zij gewagen van 150' diepte). Bemerkende dat de afstand groo- 

 ter was dan zij hadden verwacht, en het uur van den dag verre gevorderd zijnde, keerden 

 zij terug,, zonder hun doel bereikt te hebben. 



In de nabijheid van dit ravijn troffen zij menschen aan, die door de Balinezen eenigzins 

 waren verstoten, en dezen inr ! beschaving niet evenaarden. De meesten dezer halve pariaKs 

 zagen er afzigtelijk uit door zware kropgezwellen. 



Van Beliling oostwaarts gaande, treft men achtervolgens op strand de dessa's Kebon Dja- 

 die, Panaroekan en Sangsit aan. 



Ten oosten van Sangsit daalt een zeer lange en zeer platte heuvel zacht hellend van de 

 bergen naar de zee. Deze heuvel sluit, om zoo te zeggen, het landschap, want verder weg 

 neemt het land eensslags en geheellijk een ander voorkomen en karakter aan. 



De heer King vertrok den 16 dcn Julij van Beliling , en wij zeilden langs de geheele Noord- 

 kust van Bali, van Sangsit tot Tjoelikh, en dikwerf zoo nabij, dat er naauwelijks ruimte over- 

 schoot om met ons drie-mast-schip over stag te gaan. Deze omstandigheid bewijst, vooreerst, 

 dat de kust niet met reven bezet is, en wijders dat het strand steil in zee loopt. Nergens ont- 

 waart men eenige haven of baai ; en de kust strekt zich nagenoeg in eene bijna regte lijn uit 

 van het W. N. W. naar het O. Z. O. Dit alles, zoowel als de schielijke verandering in het 

 gezigt van het land, wordt veroorzaakt door de uiterlijke gedaante van deszelfs bergen, 

 welke dadelijk ten oosten van Sangsit de kust meer naderen, dezelve weldra bereiken, en 

 zich eindelijk langs dezelve uitstrekken tot aan de halve kom van Tjoelikh, welke zij am- 

 phitheatersch-gewijze omsingelen, daarna weder ten oosten van Tjoelikh, onder den naam van 

 G. Saraja, naar de oevers der zee terugkeeren, en eindelijk den hoek, N. O. van Bali, door 

 het eilandje Poelo Manok, formeren. 



Deze bergen hebben eene steil afloopende helling; men ontdekt er beken noch bronnen, het- 

 geen, bij gemis van alle alluviale vlakten, de reden is waarom er nergens sawahs zijn. Men 

 bespeurt ook geen bosschen op de zijden der bergen; te naauwernood vindt hier en daar een 



