IS 



De inboorlingen hadden mij gezegd dat ik boven overal water zoude vinden, zoodat ik 

 onvoorzigtig genoeg was geweest geen voorraad er van mede te nemen. Voor ons Europea- 

 nen was het minder hinderlijk, omdat wij wijn en andere dranken bij ons hadden; maar 

 de koelies, die wijn noch brandewijn wilden hebben, waren wanhopig. Zij konden zelfs 

 niet hunne rijst koken en aten dezelve raauw. De pijn, die de dorst mij veroorzaakte, 

 werd zoo onverdragelijk, dat ik den gansehen nacht door azijn en suiker dronk, waardoor 

 eene keelontsteking ontstond, die mij gedurende verscheidene dagen belette te slikken. 



Den 8 8ten Augustus beklom ik nog de naastbij gelegene hoogte , voor dat ik den 

 berg verliet. Het afklimmen geschiedde snel. Tegen den middag waren wij aan ons eerste 

 bivouac teruggekeerd. Allen snelden naar de bron en wij leschten onze dorst met een 

 wellust, gelijk ik nog zelden heb gesmaakt. Weldra ontmoetten wij onze nieuwe gidsen, 

 die wij niet meer behoefden. Des avonds ten S uren waren wij te Loijok teruggekeerd, tot 

 groote verwondering der gansche bevolking, die niet wilde gelooven, dat wij den berg in 

 8 dagen hadden beklommen, en die van dat oogenblik mij als een bevoorregt wezen be- 

 schouwde. 



