8 



boeken in de oude heilige taal van geheel Indië geschreven. Bragten nu de Boeddhisten 

 hunne boeken naar Java over, in Sanskrit geschreven, dan moet de overbrenging in een' 

 betrekkelijk ouden lijd gebeurd zijn. Wij hebben al gezegd, dat deze nieuw gevormde taal 

 voornamelijk voor het bekeerde volk berekend was, terwijl de priesters de voor hen alleen 

 geldende godsdienstige werken (de Veda's) en al hel geen zij voor het volk geheim wilden 

 houden (Brahmandapoerana en de Toeteer' s) in Sanskrit bewaarden. 



Het Kawi hield al de werken in, waarin de godsdienstige begrippen en de geliefkoosde 

 mythologie van de priesters aan het volk medegedeeld werd. Voor het volk werd zij dus 

 eene heilige taal, en de heiligheid hechtte zich aan alle woorden, vooral echter aan de 

 Sanscritsche , die ook door de kapitale letters (de aksara g' de olmoer da) zich kenteekenden. 

 Voor de priesters van Bali is deze taal die des vermaaks; zij dichten althans daarin; na- 

 genoeg iedereen maakt een grooter of kleiner dichtstük, dat hij aan zijne collegaas en scho- 

 lieren mededeelt. Maar heilig is het Kawi niet voor hen; zij maken een groot verschil 

 tusschen Kawi en Sloka. Sloka is de gewone Indische Epische maat, waarin op Bali de 

 Mantras » geheimschriften" en ook de Veda's geschreven zijn. De naam Sanskrèta tot aan- 

 duiding van de taal is op Bali niet bekend. Hij is ook wel in Indië niet overoud, en 

 eerst ontstaan door de tegenoverstelling van de Prakrèta, de vulgaire taal. Door Sloka (de 

 maat, waarin de Indische Epische poezij geschreven is), duidt men nu op Bolide in die 

 maat verlatte werken, waarin de taal Sanskrit is, aan. Deze zijn heilig en moeten voor het volk 

 verborgen worden (rahasja). Het Kawi heeft verscheidene perioden; volgens de beoordeeling 

 der Balinezen van hunne litteratuur kah men er voornamelijk drie stellen : 



1. De periode van Ajer Langgia ; in de werken uit zijnen tijd is volgens de Siva- 

 Brahmanen het fraaiste en oudste Kawi. Hij heerschte in Kediri en was een der voorvaders 

 van Djajabaja. In zijnen tijd schijnt de Sivadienst voorheerschend te zijn. 



2. Djajabaja' s periode; uit zijnen tijd is het Barata Joedda, minder geacht dan b. v. de 

 de Wiwaha, en inderdaad in nieuweren stijl. Uit dien tijd zijn vele werken van Boeddhis- 

 tische makers. Zijn tijd is niet te bepalen volgens de Balinesche opgaven ; naar hen 

 had hij in Barata-warasa (Indië) geheerscht, maar dit is het in het Barata Joedda geloca- 

 liseerde Indië op Java. Zijne periode schijnt den tijd van verscheidene heerschers in te slui- 

 ten, daar zoo vele werken hem toegerekend worden. 



3. De periode van Madjapahit, waar men nog grootere inmenging uit de gewone taal 

 en mindere bekendheid met de rijkdommen van het Sanskrit vindt. Aan deze periode sluit zich 

 als eene vierde het voortdichten der priesters en van enkele vorsten op Bali. Deze, ten 

 minste de priesters, hebben de kennis van het Kawi en zelfs de verrijking daarvan door 

 nieuwe Skt. uitdrukkingen, die zij uit de geheimschriften ontnemen, getrouw bewaard. 

 Hunne overkomst naar Bali en de groote kunde, die zij nog bezitten, zoude men dan wel 

 misschien uit een ander gedeelte van Java ( Kediri) j niet uit Madjapahit , moeten afleiden. 

 Het vertelsel, dat kort voor de vernieling van Madjapahit Sivabrahmanen naar dat rijk van 

 Indië kwamen is op Bali niet bekend. Hoe zouden deze brahmanen ook zoo spoedig 

 het Kawi en de landtaal aangeleerd hebben? De priesters op Bali zijn te Madjapahit ge- 

 weest, hoe lang is onzeker; zij stammen echter van Kediri af en bragten wel van daar 

 hunne grootere kunde. Deze berigten laten zich met het bedoelde berigt over de aankomst 



