27 



(6). De schrijver is ook Paramddigoeroe , » opperste Goeroe" (zie beneden pag. Goeroe- 

 loka) ; verder Mahabagawdn »de hoogheilige;" bagawdn is de titel van de Herts, b. v. 

 Bagawdn Trinawindoe Maharsi is een inscriptie op steen, in 't bezit van het Bataviaasch 

 Genootschap, die in het XXI Deel der Verhandelingen gelithographeerd is, maar zich ook, 

 hoewel onleesbaar, in Rafflbs I naast blz. 42, bevindt. Deze titel is in de Balinesche ge- 

 schriften zeer gewoon voor heilige mannen. 



Hij vraagt om basma »asch." Deze asch is het gewone middel om het ligchaam te be- 

 strijken bij de Sivaïten in Indië, en wordt door alle boetelingen gebruikt met de excre- 

 menten der koe. Op Bali wordt basma verklaard als tjandana, of als kleingestoten Sandelhout 

 vermengd met welriekende olie, en dit wordt veel tot inwrijvingen gebruikt in godsdien- 

 stige aangelegenheden. Het akelige der asch en excrementen schijnt zich niet met de 

 Sivaïtische godsdienst van Bali te verdragen. Siva op Bali is meer een vriendelijk god, een 

 lichtgod, die van deze onzuiverheden niet houdt. KIla, voor wien zij voornamelijk bestemd 

 zijn , (de zwarte booze god) , heeft geen' zoo uitstekenden cultus als in Indië. Echter heb 

 ik ook al Balinezen gezien, die het ondergedeelte des ligchaams met een zwarte stof ingewre- 

 ven hadden; maar op de vraag, of dit koemest was, werd mij ontkennend geantwoord. De 

 medicamenten zijn hiervan te onderscheiden. Sang Basmangkoera kan niets anders dan Siva 

 zijn; het woord is niet duidelijk, maar daar Siva in Indië zeer dikwijls als een met asch 

 en koemest ingewreven boeteling verschijnt, is de naam Basmangkoera wel zeker op Siva in 

 dezen vorm toe te passen. In den tijd der eerste schrijving van dit werk is dan het inwrijven 

 met asch nog in gebruik geweest. Dat de Pandita van Siva om asch vraagt, staat gelijk met de 

 gewoonte der Balinezeu, die thans in de tempels en van de priesters heilig water vragen; gewone 

 asch kon de Pandita tot zijne godsdienstige verrigtingen niet gebruiken, evenmin als voor 

 het volk het gewone water reinigende kracht heeft. 



(7). Hoe hier santana pratisantana te verbinden is, wordt door de positie onzeker; na- 

 tuurlijk schijnen de woorden tot sang Basmangkoera te behooren, maar de zin eischt eerder, 

 dat men ze tot den Pandita trekt; de constructie is dan wel gedwongen; men zoude moe- 

 ten verbinden : Sakari w'nangnira t'kapning santana pratisantana panadahan basma 

 sang Basmangkoera, «dewijl hij de volmagt had (hij) met zijne kinderen en kindskinderen 

 asch te vragen van sang Basmangkoera." Hierbij blijft het nog gebrekkig, naardien men het 

 Voorzetsel (ring) voor sang Basmangkoera verwachten zoude. Echter is 't niet te veronderstel- 

 len, dat hier van de kinderen en kindskinderen van Siva gesproken wordt. 



(8). Pramandken, eene afleiding van pramdna, »het voornaamste object;" dus: tot zijn 

 voornaamst object maken. Pagêhnikang raksaning sósanadigama schijnt eerder te bedui- 

 den »het sdsana te bewaren, dan te vervaardigen." Natuurlijk wordt er verondersteld, of is 

 het ook wel bekend, dat er een ouder wetboek bestond. De Pandita krijgt dan alleen den 

 last, om eene recensie te maken, die gelden zal voor alle Brahmanen in de steden en op het 

 land, en voor hen, die de regterlijke magt handhaven. Hierop duidt dan ook wel de bijvoe- 

 ging van Sdstrasarodrkta , die ik vertaald heb, hoewel niet juist , naar de Indische wetten 

 van compositie: » waarin het merg (medulla) der heilige schriften (der codices) bevat is," 

 dat wel zekerlijk aanduidt, dat er andere sdstrds vroeger bestonden, en dat Misraharana 

 alleen een uittreksel of recensie van dezelve maakte. 



