50 



Iti-oektang tatvantja sarvang, darmapratianggalaksanang. 



/ . I 't 

 ion asm n mui asm asm on iwi o \aoi <eji ( a_n asin n o arm tmn _*nnnnv 



Zoo wordt het géheele Tatwa (leerstuk) verteld, dat de namen der organen des Barma bevat. 



Het is hier niet de plaats, om verder over den inhoud des Brahmandapoerdna uit te wij- 

 den; te hopen is het, dat dit werk in korten tijd geheel moge kunnen bearbeid worden. 

 "Wij sluiten thans nog met eene aanteekening over den inhoud der Veda's. 



De drie Veda's (ook hier is de vierde niet genoemd) Règ , Jadjoeh en Sama houden k 

 Stotra's (stotra is lofprijzing) in, te weten: 1) Drawja- (dit is de oorspronkelijke substantie, 

 Wiison: »elementary substance;" er bestaan 9 soorten), 2) Goena- (de drie kwaliteiten, die 

 alle wezens doordringen, als Satwa, wezenheid, waarheid; Radjas, drift; Tamas , don- 

 kerheid, onwetendheid, slechtheid). S) Karma- (de, werken, verrigtingen, het practische 

 gedeelte, de offeranden). U) Bidjana- Stotra (dit moet zijn abhidjana »family, race" (Wilson). 

 Het is dus het genealogische gedeelte). 



Cultus en offeranden. 



De vijf dagelij ksche offeranden, die ieder Indische huisvader (grèhasta) te verrigten heeft, 

 vindt men niét op Bali. De Pandita's lezen (of mompelen) de Veda's eene keer 's daags; 

 het volk verrigt zijne offeranden en gebeden op bepaalde dagen. De cultus bestaat in het 

 medebrengen van offeranden, die met eene sembah aangeboden en vóór de tempelhuisjes 

 neergezet worden; in de gewone tempels doen dit meestal de vrouwen, die ook met de 

 toebereiding van de verschillende offeranden belast zijn. Het brengen der offeranden is 

 met mantra's (formulier -gebeden) verbonden, die echter niet hardop gezegd worden. Bij 

 groote feesten worden de offeranden door tandakkende personen, die door eene godheid bezield 

 zijn, wawalen of prakoelit (Zie Oes. Bali pag. 885, balian ~ wawalen) aangebragt. Deze 

 offeranden gaan gepaard met het tandakken met de kris, hetwelk aanduidt, dat de 

 offeraaar bereid is zijn leven te brengen. De offeranden zijn zeer menigvuldig en voor 

 ieder feest en iedere godheid bijzonder bepaald ; gewoonlijk ziet men rijst in verschei- 

 dene toebereidingen, gekookte vleeschspijzen , vruchten, sirih, kwe-kwe, geld (Chinesche 

 duiten), kleederen, en ook dranken. Bloedige offeranden worden aan Doerga en de Boeta's 

 gebragt; zij beperken zich gewoonlijk tot kippen, eendvogels en kleine varkens, echter 

 bij groote offeranden worden ook karbouwen , geiten , hertebeesten en honden geslagt. Van 

 het vleesch van de drie eerstgenoemde beesten voeden zich de offerenden; zij brengen alleen 

 den huid en beenderen, en gedeelten van het vleesch, gekookt of gebraden ; van de 

 honden maken zij Ook vleeschspijzen (sasate) ; maar, naar hun zeggen, eten zij daarvan niet 

 zelven ; het geheel is voor de Boeta's bestemd. Op het feest Bajakala wordt door ieder huis- 

 gezin een varken geslagt, en worden huid en bloed in de hoven der huizen voor Kèn. en 

 •de Boeta's neergelegd. Het vleesch echter dient ook hier voor de offerenden tot voedsel. 

 Buiten deze offeranden wordt de tempel met heilig water (toja tirta) besprengd. Dit water 

 wordt bij de Pandita's gekocht, die hetzelve door het Terfa-lezen heilig gemaakt hebben. 



