sche dichtstukken bevinden. Deze zijn echter op Bali in geen aanzien; de voornamen gebrui- 

 ken nogtans, als zij dichtstukken vervaardigen, de Ka'wi-Metra even als de Kawi-taal. 

 De Kidoeng - Metra zijn voornamelijk bij het gemeene volk in gebruik, en verdienen naau- 

 welijks eenige toelichting, vooral daar zij, van Java, uit Raffles en andere werken bekend zijn. 



Tekst en Vertaling. 

 Awig'nam astoe. 



Sang hjang Wagis'vart (1) n'dah lihati satata b'akting-koei djêng D'atrè-devi, 

 Pinrih ring tjitta moenggoeing sarasidja (2) ri dalem toeas laren-asta-wangkoe 

 Nitia-wehang waranoegraha kaloepoeta ring « doehka sangsara wigna 

 Lawan ta-stoe wroehe'ng s'astra sakala goen'aning djanma tapoean hanewêh. 

 Nahan donkoea djapa-ngartjtjana ri sira k'dê mrakrêtang tjand'a s'astra (8), 

 Mangke tingkahnia pintona-k'na goemawajang wrêdd'janing walaboedd'i, 

 Sangkjaning warn'a moenggoeing sapad'a tang-inaran tjan'd'a ling sang Kavindra, 

 Pat sangkjaning pada bjakta dadi sakakawin mon-oemoenggoeing palambang. 



[S'drdoèlavikrid'ita). 

 Toenggal sangkjaning-aks'ara sapada hoettarania (h) tapoean kalen, 



(1) WdgVsvari = Saratteali, godin der welsprekendheid. In de eerste oeloe ontbreekt het puntje, dat de 

 lengte van den klinker aanduidt; in de tweede bevindt het zich. Datredevi , dezelfde godin; dhdtri is de 

 schepper, Brahma ; Datredevi , zijne vrouw Saiusvatl Het stuk begint naar gewoonte met eene aanroeping 

 aan deze godiu. 



(2) Sarasidja , de lotus; de vergelijking van het hart met den lotus is echt - Indisch (»de gedachten, die in 

 den lotus des harten wonen)." 



(3) De tweede stanza zegt ons , waarom de vervaardiger zijne gebeden mompelt (djapa) en de goden vereert; 

 (artjana) , te weten om een boek (Gastra) over de vers-maten (tjanda , — moet zijn tjhandas , met de dentale 

 d en «) te vervaardigen (mrakrêtang van prdkrèta) , tot vermeerdering (wrêddi) der kunde der kinderen (tod- 

 la moet zijn bdla). Het getal (sangkhjd) der lettergrepen {warn'a == aktara) , die tenen regel van eene 

 stanza vormen, noemt Kavindra tjanda. (Kavindra of KavPrddja, een' vermaarde Javaansche dichter). Vier 

 pada's (regels) maken een gedicht of stanza (sa- kalcawin). Beide strophen zijn geschreven in het Me tr. «Sr agd' ara. 



(4) In de derde stanza enz, zijn de Indische namen der verscheidene klassen van stanzas , wier regels van I 

 tot 26 voeten bevatten, opgegeven. Den naam van de stanza van één' lettergreep (oekta) vindt men niet, wel 

 echter Atioekta voor die van twee lettergrepen» Het woord Oettdra, ligt te vewisselen met oettara (antwoord 

 of noorden), mag als een voorbeeld dienen, hoe naauwkeurig in ons werkje de lengte en kortheid der Ind. woor- 

 den bewaard wordt, (het komt van oet en tdra »wat te boven gaat)." De volgende stanzas heelen Mad^jama 

 (Skt. Madhjama) ; Pratista (Pratistha) ; Soepratista (de (ITl is hier gebruikt om de cerebrale tha weder te 

 geven) ; Gdjdtri (in het manuscr. is de tweede a foutief verlengd) ; Oesnik (van het thema Oesnih). 



Sangkjaning schijnt verbasterd te zijn uit sangkjaning , dat wij in de tweede strophe hebben. Mogelijk bestond 

 echter ook de masculine vorm met de beduiding: getal. Akïare is hier wel kennelijk nog de bewaard gebleven 

 Locativ , geregeerd door het voorafgaande ing. 



