27 



lineesch schrift niet meer schijnt voor te komen; en de Balinezen, die ik daarover gevraagd 

 heb, waren daarmede onbekend, en schreven ook Skt. woorden, — b. v. moeka, waarin de Skt. 

 kh behoort, — altijd met de gewone k, zonder eenig denkbeeld van de oorspronkelijke waarde 

 dier letter te hebben. In de Wrètta-santjaja merken wij, desniettemin op een paar plaat- 

 sen de kh op: in het metrum Tjitraleka blz. 20 in het woord föes'tfi; in het metrum 

 Gli blz. 21, metr. 20/> in het woord k'eli , en wel beantwoordt deze k' aan de kh in het 

 Sanskritische woord. 



Eenige drukfouten zullen wij achter het tweede gedeelte van den arbeid (in het XXIIIste 

 Deel der Verhandelingen) verbeteren. Als er in deze Verhandelingen daartoe plaats wa- 

 re, zouden wij ook het stuk in het Tijdschrift voor IVeêrland's Indi'ê , 9de Jaargang, No. 

 3 ))(Oesana Bali f nog verbeteren willen, daar het getal niet alleen van druk- maar ook van 

 misverstands- fouten in tekst, vertaling en aanteekeningen inderdaad onevenredig is, en de 

 schrijver bij zijn verblijf destijds op Bali de correctuur niet bezorgen kon. 



Om eindelijk over de uitvoering nog te gewagen, blijkt het wederom, dat de litho- 

 graphie hier nog altijd zeer achterlijk is. Men moet den vervaardiger toestaan, dat hij wel 

 moeite gedaan heeft, om het origineel nabij tekomen , en vooral toont de tweede zijde eenen 

 merkelijken vooruitgang: maar als men de fraaiheid, netheid en evenredigheid van het ori- 

 gineel hier gelooft wedergegeven te vinden, zal men zeer teleurgesteld worden. Op de eer- 

 ste zijde zijn de regels (om ruimte te sparen) te zeer ineengedrongen ; de teekens der klin- 

 kers en andere, die boven en beneden den regel geplaatst worden van een' boven- en bene- 

 den-regel, raken elkander, en worden somtijds daardoor bijna onleesbaar. Eenige keeren zijn 

 er woorden of lettergrepen uitgelaten , die, tusschen den regel naderhand geplaatst worden- 

 de, de naauwte nog vermeerderd hebben. 



In het origineel vindt men hiervan maar één voorbeeld. Buitendien zijn er eenige keeren een 

 of twee lettergrepen uit onnaauwkeurigheid dubbeld wedergegeven, en de uitwissching van 

 het overvloedige heeft dan eene ledige plaats doen ontstaan , die geenszins in het origineel 

 te vinden is. Sommige regels beslaan ook meer ruimte dan de overigen , wat uit eene on- 

 juiste verdeeling der ruimte, die de enkele letters beslaan, voortvloeit. Maar het groot- 

 ste gebrek is het niet-wedergeven der grond- en haarstreken , en de somtijds schuinsche of 

 over het algemeen onjuiste plaatsing der lettergrepen. Eigenlijke fouten zijn er na eene drie 

 keeren herhaalde correctuur niet blijven staan; maar de opeDgebleven plaatsen zijn het 



gevolg van het vroeger bestaan van fouten. 



m&£< 



