— 2 — 

 KLANK-LEER. 



Het Tompakëwasch bezit zestien medeklinkers en vijf klinkers. 



De medeklinkers zijn: b, d, g, j, k, 1, m, n, ng, dj, p, r, s, t, tj, w. 



De g wordt evenals in bet Nederduitsch, docli eenigszins verzacht uitgesproken. 



Op het einde van woorden worden de k en w slechts ten halve uitgespro- 

 ken; krijgt zoon woord, echter een suffix, dan worden genoemde letters zuiverder uit- 

 gesproken. 



De ng, nj, en tj klinken even als in bet Maleisch. 



Al de overige medeklinkers klinken als in bet Nederduitsch. 



In bet Tompakëwasch zijn geene woorden, welke met eeue b beginnen; wel 

 wordt bij het spreken de w, wanneer deze als beginletter van eenig woord staat en 

 dat woord voorafgegaan wordt door een woord, dat op n of m eindigt, door eene b 

 vervangen, bijv : moelinja im bene, welk laatste woord eigenlijk wenè luidt. Wanneer 

 nu een der partikelen a, e en i vóór een woord staan, dat met w begint, dan komt 

 er eene n achter genoemd partikel en wordt de w door b vervangen; b. v. 

 waba — am baba, wenè — em beuè, wendoe — im bëndoe, enz. 



In bet midden van woorden worden de b en p zeer dikwijls voorafgegaan 

 door m; ook schuift men bij bet spreken, wellicht voor het vloeiende van de 

 uitspraak, eene m tusschen een klinker en eene b. 



Een voorbeeld van dit laatste is: ebouw, bij de uitspraak ook wel ë(m)bouw; 

 abang, bij de uitspraak ook welke a(m)bang. Evenwel wordt de m alsdan maar zeer 

 vluchtig gehoord. 



Wanneer het woord toöe (mensch) vóór een ander' woord staat, dat met 

 eene w begint, krijgt 't eene m achter zich, terwijl de w dan door eene b vervangen 

 wordt; gewoonlijk valt dan de oe ook weg; b. v.: weuang — tooembenang — 

 tombenang; wautik — tooemhantik — tombantik, enz. 



Voor een woord staande, dat met eene p begint, krijgt toöe eenvoudig eene 

 m achter zich; bijv. paso — tooeinpasó — tompasö; poutak — tooempontak — tom- 

 pontak, enz. 



Evenmin als met eene b worden woorden aangetroffen, welLs eene d tot 

 beginletter hebbeu; evenwel wordt de r, wanneer deze aan het begin van eenig woord 

 staat (hetgeen echter zelden voorkomt) en dit woord voorafgegaan wordt door een 

 woord, dat op eene n eindigt, door eene d vervangen, b. v. weiiu dano (eig. rano), enz. 



En wauneer een der partikeleu a, ë en i vóór een woord staat, dat met 

 eene v begint, dan komt eene n achter genoemd partikel en wordt die r door eene 

 d vervangen; b. v.: reken — an deken; roemping — ën doemping; roei — in doei. 



ZbO ook trelt men in het midden van woorden de n zeer dikwijls vóór d, 

 t, s en vóór klinkers, b. v. : tande, mande, lëutóe, lansot, lansoena, pënës, ëna, 

 toenoen, raui, rano, toemani, enz. 



Staat het woord toöe vóór woorden, welke met r beginnen, dan krijgt :ioo 1 n 



