VERTALING 



VAN EENIGE 



„RARANIN" OF GEZANGEN. 



No. 1. Groote (of machtige) Goden (') toont ons (of mij) den regten (of waren) weg; 



En laat ons (of mij) niet loopen (op) den krommen (of bochtigen) weg. 

 No. 2. O! Schntsgoden ( 2 ) toont ons (of mij) den regten (of waren) weg; 



En laat ons (of mij) niet loopen (op) den krommen (of hoclitigen) weg. 

 No. 3. O! Machtige (Goden), den menschen is 't beschoren op U te (moeten) 



steunen ; 



Op U steunen de menschen dezer aarde. 

 No. 4. De God is de machtige, die de gedachte der menschen afmeet; 



Gij (God) meet 't (at), opdat het (hem) gunstig of ongunstig ga. 

 No. 5. Welke Goden toch (zijn 't) die mijne zangen (*) geregeld hebben; 



Waarom toch o Godeu is mij het slechte dezer aatvle beschoren? 

 No. 14. Zeg jongeling waarom zijn (uwe oogeL) betraand; 



Weeneude beu ik, omdat (ik) verlaten (word) door de geliefde die heden 



nederdaalt. 

 No. 21. Ontwaak, ontwaak! gekraaid heeft de haan; 



Ofschoon de haan gekraaid heeft, laat (me) vooreerst met rust, daar uw 



geliefde nog (pinang) wil kauwen. 

 No. 22. Vroeg in den morgen is de langharige ( 6 ) naar de bron ( 7 ) gegaan; 



(Zij) wier gang gelijk is aan het getrippel der „sonsoriai". ( 8 ) 

 No. 30. Laat 't bekroond worden, o Godeu ( 9 j; 



Wat geeft 't (dat ik) iets verlang, wanueer wij elkaar niet (mogen) naderen. 

 No. 34. Wanneer de zon pas uit het Oosten opgaat, spijt ('t U) nog niet; 



(Edoch) wanneer de zon op zijn hoogste (punt) zal zijn, dan komt de spijt. 

 No. 35. Gindache maan is op een lichte plek des hemels; 



Zoo ge waarlijk schoon zijt, o maan, verlicht mij dan, die (in) het duister (zit) ( 10 ). 

 No. 36. Welke ster, o meisje, schittert daar boven uw huis; 



De morgenster is 't, o jongeling, het teeken onzer wederontmoeting. 

 No. 45. O zuidewind. zwak (of onvoldoende) zijt ge nog, om onverwachts te willen 



waaien. 



