DE OUDE GESCHIEDENIS 



i> l B 



MINAHASA 



volgens cle legenden en sagen van het volli 



lx»OK 



JL. L. WAWOROBNTOE, 

 Hoekoem kadoewa van 't district Sonder, afdeeling Amoercmg. 



Volgeus de overlevering waren de eerste bewoners der Minabasa (1) in den 

 ouden tijd op de boogvlakten der Woeloer-mahatoes, het gebergte, dat thans, als 't 

 ware,, de grensscheiding uitmaakt tusschen de tegenwoordige Minabasa en het rijk 

 van Bolaang Mongondoe, gevestigd. Door uitbarstingen van vulkanen, aardbevingen 

 en overstroomingen moet hun verblijfplaats zoodanig geteisterd zijn geworden, dat 

 slechts de toppen der hoogste bergen, als zoovele eilanden, boven de water-oppervlakte 

 uitstaken (2). Ten gevolge dezer natuur-omwentelingen moeten de toenmalige be- 

 woners van bovenvermelde hoogvlakten alle omgekomen zijn. op twee vrouwen 

 na, van welke de oudste, eeue priesteres, Karemah en de jongste Loemimöeöet genoemd 

 werd, die zich iu eeue grot verborgen hadden en eerst na het wijken der ge- 

 varen hare schuilplaats verlieten Later, om zich te vermenigvuldigen, gebood de 

 priesteres hare jongere lotgenote zich naar de vier hemelstreken te wenden, waarna 

 zij de winden aanriep, deze hare lotgenote te bevruchten. Door den Zuid, Oosten 

 en Noorden wind werd Loemimöeöet niet bevrucht, doch. zich eindelijk naar het 

 Westen wendende, werd zij zwanger en beviel niet lang daarna van een zoon, aan 

 wien den naam Töiir gegeven werd. 



Deze werd door Karemah, de priesteres, van zijne moeder afgenomen en op- 

 gevoed, zoodat hij later, man geworden zijnde, zijne ware moeder niet meer kende, maar 

 Karemah er voorhield, in welken waan hij ook door deze laatste versterkt werd. 

 Tot de mannelijke jaren gekomen zijnde, nam Töiir, op aansporing der pries- 

 teres, Loemimöeöet tot vrouw en verwekte bij haar verscheidene kinderen. 



