- 89 — 



aanvankelijk allervoorspoedigst leefden, te verlaten eu hunne Woonplaats iu een an- 

 dere streek te zoeken. 



Deze nieuwe woonplaats staat onder den naam vau Nawalej bekend. Docli 

 ook bier scheen hun bet noodlot steeds te vervolgen, zoodat zij zich weer verspreid- 

 den en drie nieuwe nederzettingen stichtten, welke cèn stam bleven uitmaken en 

 Tooenkëkaskasën heette (14). 



Tooeuarcx. 

 Een andere troep verhuisde van Kalib (15) en ging zich nabij een riviertje, 

 Ares genaamd, vestigen. Hiernaar noemden zij zich Tooenaris, welken naam zij ook 

 na hunne verhuizing naar de plaats, waar nu Meuado (16) ligt, behouden hebbeu. 



Tooenwariri. 

 Eenige uitgewekenen ot vluchtenden van Kinilouw { lï) kozen zich eene plaats 

 in de nabijheid eener bron, welke als een bos ..warm" (18) uit den grond opborrelde, 

 tot hun nieuw verblijf. Naar deze bron werden zij Tooenwariri, hetgeen later iu 

 Tombariri verbasterd is, genoemd. Na de op bladz. 87 vermelde verdeeling sticht- 

 ten de Tooentëwoh, gelijk reeds aangestipt werd, de plaats Nijaranan. Ook deze 

 plaats moesten zij later verlaten, waarna zij als wijkplaats kozen Kinëmboean, bij 

 verkorting Këmboean genaamd. Tengevolge dezer laatste verhuizing, waarbij zij. 

 als 't ware, op zijde gegaan waren, noemden zij zich Tooensea (19). 



Tijdens de verdeeling der drie oorspronkelijke hoofd-stammen in vele kleine 

 stammen moeten verscheidene andere landverhuizers in de Minahasa gekomen zijn. 

 Het eerst schijnt een troep immigranten, de Roemojoporong genaamd, wier 

 laatste woonplaats het eiland Lembeh was. zich in de Minahasa te hebbeu gevestigd 

 Deze nieuwelingen sloten zich bij de Tooensea aan en vermengden zich door aan 

 huwelij king, enz. met deze laatsten, waardoor de stam der Tooensea aanmerkelijk 

 vermeerderd werd (20). Nog werd de stam der Tooensea grooter en machtiger, doordien 

 een gedeelte der Tooenboeloeh, die van Kalib. vluchtten (21). zich bij hen aansloten 



Tooendano. 

 Een andere troep landverhuizers, die van t Noorden schijnt gekomen te zijn. 

 landde, na de aankomst der Koemojoporong, iu de nabijheid van het tegenwoordige 

 negorijtje Atep, alwaar zij een korten tijd vertoefde. Vau daaruit beklommen zij 

 de bergen en vestigden zich nabij het meer of liever gezegd: zij bouwden hunne 

 woningen op palen, door het water omringd. Tengevolge hiervan werd hun naam 

 Tooensingal in Tooelóoer veranderd. 



KeUawat-Kalewödn. 

 De stam der Tooensea werd eenigszins kleiner, doordien eenige ontevredenen 

 zich met huune vrouwen en kinderen van hunne makkers of stamgenooten afzon- 

 derden en een afzonderlijken stam vormden. Daar hun nieuwe woonplaats op een 

 slecht terrein aangelegd was, noemden zij zich Kalawat-Kalewöan (22). 



Kalawat-Kaleósan. 

 Van dezen laatsten, nieuwen stam zonderde zich weder bijna de helft at, die 





