— 90 — 



dichter bij de zee (23) kwam wonen. Doordien hun nieuwe woonplaats vlak- 

 ker en beter gelegen was dan de vorige, werden zij Tooenkalawat-kaleosan ge- 

 noemd (24). 



Tooenremboken . 



Eeu der hooiden van Kalih (25). die rnet de zijnen genoemde plaats verliet, 

 kwam zich met zijne familie en andere volgelingen aan den oever van het groote 

 meer (26) met der woon vestigen. Vermits de plaats hunner vestiging nabij een grot 

 gelegen was, waar bij eenigen wind de golven van het meer een onaangenaam 

 geluid, als dat van een schreeuwend varken, nabootsten, werden zij Tooenremboken 

 genoemd (27). 



Na de komst der Tooeusingal aan t meer (28) kwam een zeer klein ge- 

 deelte dezer laatsten, hunne stamgenooten verlatende, zich bij de Tooenremboken 

 aansluiten, met wie zij éèn volk uitmaakten. De onaangenaam klinkende taal, door 

 de Tooenremboken thans gesproken, is een mengelmoes van het Tooenboeloesch en 

 Tooeloöersch. 



Tooenkd&as. 



Ongeveer op den tijd der komst van de Tooensiugal (29) in de Minahasa, 

 kwam een vrij talrijke troep immigranten zich aan de oostkust van dit land vestigen. 

 Later trokken ook dezen naar de bergen aau de oever van het meer van Tondano. 

 Hun aantal werd eveneens aanmerkelijk vermeerderd door Tooeloersche ontevredenen, 

 die zich bij hen aansloten en zich met hen vermengden. Hun eersten naam, 

 Tooenkakas, hebben zij tot nu toe behouden. 



Tooen Pasan-bangkó. 



Een andere stam, uitgewekenen van Mongondoe, die zich aanvankelijk op 

 het eiland Bentenan heeft gevestigd, verliet dit eilandje om ook in de Minahasa te 

 komen wonen. Zij werden door de overige stammen Tooenwoentoe genoemd, welke 

 naam in Pasan-bangko (30) veranderd is. 



Tooensaivalt. 



Andere Mongondoesche uitgewekenen, die door Minahasers telkens ver- 

 jaagd werden, kwamen eindelijk nabij het meer Kagigiran wonen. Hoewel van 

 hier niet meer door hunne vijanden verjaagd, moesten zij deze plaats toch verlaten, 

 doordien zij er veel last van vliegen en muggen hadden, waarna zij zich in drie 

 deelen splitsten, doch één volk bleven uitmaken. Iets later kwamen, ook van 

 Mongondoe, andere landverhuizers, die zich met de eersten vermengden, waarna 

 zij te zamen den naam van Tooensawkh kregen, welke naam langzamerhand in 

 Tooensawang is verbasterd. 



Tooenbabonfehoe. 



De Tooenbabontehoe. die nu in de Minahasa onder den naam van Mena- 

 dorezen bekend staan, moeten afstammelingen zijn van uitgewekenen of, beter gezegd, 

 vluchtelingen van een eiland, die. met hunnen koning aan het hoofd (31). eerst de 

 wijk namen naar het eiland Lembeh. Niet zeer lang schijnen zij daar vertoefd te heb- 



