— 93 — 



De koning, verlangende deze vrouw te bezitten en wel wetende, dat hij haar 

 niet goedschiks zoude krijgen, rustte een leger uit om hiermede Maadon te overrom- 

 pelen en de schoone als oorlogsbuit mede te voeren. De Tooensearezen echter waren 

 op hunne hoede. 



Door slimheid dier vrouw werd eerst de koning onschadelijk gemaakt, 

 waarna zeer velen zijner volgelingen door de Tooensearezen. die zich in hinderlaag 

 hadden gesteld, afgemaakt' werden. 



Komst der Tooenwantik in de Minahasa. 

 Met boveugenoemden koning kwam, als een gedeelte van het B. Mongon- 

 doesche leger uitmakende, een stam, Tooenwantik angkol genoemd, welke in het 

 rijk van B. Mongondoe als onderworpenen beschouwd werden. 



Toen echter de koning en velen zijner volgelingen door de Tooensearezen 

 gedood waren, zagen deze athankelijken zich niet meer genoodzaakt weder uaar B. 

 Mongondoe terug te keeren. 



Eerst zetten zij zich aan de overkaut van de Rano-i-apo. nabij de tegen- 

 woordige negerij Pontak. neder. Xiet lang daarna echter verhuisde die stam meer 

 naar het Noorden en [vestigde zich nabij den top eens bergs, welke tot op heden 

 haren naam „goenoeng Wantik behouden heeft. 



Hier moeten zij ook niet lang gewoond hebben, daar zij. door andere 

 stammen verjaagd, zich dichter bij de zee vestigden en eenige negorijen stichtten, 

 thans tot het distrikt Bantik (38) behoorende. 



Het zeer kleine aantal Bantikkers, hetgeen tot op heden aan de overkant der 

 Rano-i-apo aangetroffen wordt, zijn nakomelingen der daar achtergebleven Bantikkers, 

 die hunne makkers niet naar het Noorden gevolgd waren. 



In het rijk B. Mongondoe zijn tot op heden de zoogenaamde Bantik-Soemoit 

 nakomelingen dergenen, die den koning van Bolaang Mongondoe niet naar de 

 Minahasa waren gevolgd. 



Tooen-Roemojony. 

 Xa den laatstgenoemden oorlog ontbrandde in het Tompasosche een burger- 

 oorlog. 



De onderdel vende partij verliet Tompaso en vestigde zich in de nabijheid dei- 

 zee. Eerst zetten zij zich te Tèëp ter woon neder. Door tweedracht verliet weder 

 een groot gedeelte laatstgenoemde plaats en kwam dicht bij de monding der Rano-i-apo 

 wonen . 



Tengevolge hunner verhuizing naar lager gelegen landstreken werden zij 

 Tooen-Roemqjong (39) genoemd. 



Tooen-Talele. 

 Omstreeks dezen tijd verlieten eenige ontevredenen, die in de nabijheid 

 van Kema woonden, hunne stam Tooensea en kwamen zich dicht bij de Tooemóe- 

 oeng (40) vestigen. Hier vermengden zij zich met de Tooemboeloeh, doch bleven 

 een afzonderlijke stam uitmaken, Tooentalete genoemd (41 ). 



