— 94 — 



Achtereenvolgens beoorloogden de B. Mongondoesche koningen de verschillende 

 stammen der Tooeinpakëwa, Tooemboeloeh. Tooensea en Tooelooer of Tooendano. 

 die zij echter niet konden onderwerpen. 



Ook met hunne voormalige vrienden, de Babontehoe, die zij langzamerhand 

 onder hun dwangjuk wilden brengen, maar zich hieraan zochten te onttrekken, voer- 

 den zij een bitteren oorlog. De Babontehoe, die niet tegen B. Mongondoesche wa- 

 penen opgewassen waren, verspreidden zich over de eilanden ten N. der Minahasa: 

 zelfs namen velen de wijk naar de Sangi-eilanden. 



V. 



Oorsprong van den naam Maesa, Minaësa. 



Daar de Tooempakëwa, Tooemboeloeh, Tooensea en Tooelooer, de een na 

 den ander, door de elkaar opvolgende, Bolaang-Mongondoesche koningen onophou- 

 delijk werden beoorloogd (42) en zij het plan dier vorsten om hen, één voor 

 één, te onderwerpen vermoedden, belegden eenige der voornaamste opperhoofden 

 dezer stammen eene vergadering, waarin zij, met terzijdestelling of beëindiging van alle 

 veeteu, beloofden elkander te helpen, met vereende krachten hunnen algemeenen 

 vijand te beoorlogen, dezen geen rust te laten en hem te verjagen. 



Van dat tijdstip af noemden bovengenoemde stammen zich Maësa of Minaësa, 

 hetgeen later in Minahasa veranderd werd, 



Met elkander, als 't ware, één enkelen stam uitmakende, boden zij, door de 

 dapperste opperhoofden aangevoerd, aan de herhaaldelijk terugkeerende oorlogsben- 

 den der B. Mongondoesche koningen den hardnekkigsten weerstand, zoodat geen 

 enkele der Minaësa stammen door deze overweldigers onderworpen werd. 



Hoewel vele Mongondoeers, onder welke eenige koningen, prinsen en andere 

 aanzienlijken, in de Minahasa den dood vonden, moet deze langdurige oorlog ook 

 vele dappere tëtëroesan (43) en andere hoofden het leven hebben gekost 



Aan komst der Spanjaarden. 



Tijdens dezen oorlog moeten de Spanjaarden, door de vroegere Minahasers 

 Tasitjela of Tasikela (44) genoemd, voor het eerst in de Minahasa gekomen zijn. 



De plaats hunner eerste landing (45) werd toen Winaror of Pawinaroran ne 

 Tasikela genoemd. Van hier stevenden zij, op aanwijzing van eenige Babontehoere 

 zen, naar Toempaan-Wenang en wierpen hun anker voor den mond der rivier, te- 

 genwoordig rivier van Menado of Tondano genoemd. 



Ook werd door de Minahasers aan deze plaats den naam Winaror-ne- 

 Tasikela gegeven, welke later in Manaro en Menado veranderd is. 



Aan wal gekomen, bestegen zij de bergen der Minahasa, welke zij met moord, 

 brand en vrouwen-roof afliepen. Tengevolge hunner uitspattingen werden zij door 

 verschillende stammen overvallen en velen hunner gedood. 



