(„50 ) 
Japan aan den Koning van Engeland geschreven, 
zal ik alleen aanmerken, dat zoo dezeive wezen- 
lijk is geschreven geworden, dit eene eer is, die, 
mijns wetens, aan geen Europeesch Monarch nog 
is te beurt gevallen. 
De mogelijkheid voor het een en ander be- 
staat echter, en. het is even zoo mogelijk, dat in 
den tijd, waarvan wij spreken; de genegenheid 
van den Keizer niet alleen ten aanzien van de 
Engelschen , maar ook van de Nederlanders 
grooter geweest is, dan waarvan de rijksraden 
en andere witvoerders der keizerlijke bevelen heb 
ben goedgedacht, de uitwerking aan deze be- 
gunstigde natien te doen ondervinden. Dit ech 
ter is eene bedenking, welke ik thans slechts ter 
loops aanhaal, doch waarop ik in het vervolg 
zal terugkomen, met al den ernst en al den 
aandrang, dien dezelve naar mijn inzien verdient. 
Wat intusschen hiervan zijn moge, meer ze- 
ker is het, dat de Engeischen nimmer het genot 
van die uitgestrekte voorregten gehad hehben, 
gelijk het volgende overzigt ons zal doen zien. 
Bij zijne terugkomst te Firando , vond Jorn 
Sarrs slechts weinig van zijne medegebragte goe 
deren verkocht,en deze nog ondershands of ter 
sluik , omdat, zegt onze schrijver , het aan geene 
vreemdelingen werd toegelaten , om eenige koop- 
waren ter verkoop aante bieden, buiten eene uit- 
drukkelijke toestemming van den Keizer. Ook 
waren de Japanners thans minder begeerig naar 
Eu- 
