( 4o } 
staan, dan ten minste twee maanden na het ver- 
trek van het Engelsche schip, ten einde alzoo aan 
heizelve de gelegenheid te verschaffen , om buiten 
het bereik der Nederlandsche schepen te geraken, 
thans in Japan zich bevindende. 
Dan alle andere verzoeken der Engelschen 
vonden volstrekt geenen ingang. Te vergeefs 
gaven zij zich moeite, om ten minste voor dit 
maal toegelaten te worden, hunne aangebragte 
lading te verkoopen of te verruilen. De naauw- 
gezetheid der Japanners in. de uitvoering der kei- 
zerlijke bevelen ging zoo verre, dat zij geene 
andere dan Chinesche goederen van de Engelschen 
wilden aannemen, in voldoening der vertering, 
door hen gemaakt, en volstandig weigerden, tot 
dat einde Engelsche goederen te ontvangen , of- 
schoon bij herhalimg aangeboden. 
Eindelijk vroegen de Engelschen, of het hun toe: 
gestaan zou zijn, na den dood van hunne Konin- 
ginne terug te keeren? waarop zij tot bescheid ont— 
vingen , dat daaromtrent niets stellig was bepaald, 
doch dat hun afgeraden werd, zulks te ondernemen, 
wordende hun te verstaan gegeven , dat de bevelen 
des Keizers onveranderlijk, en gelijk waren aan 
het zweet des menschelijken ligchaams , dat 
eenmaal uitgegaan zijnde, nimmer den weg tot 
hetzelve terug kan vinden. 
Niettegenstaande deze mislukking liet echter de 
Engelsche Oost-Indische Maatschappij alle hoop 
niet varen, om hunne handelsbetrekkingen met Ja- 
pan. 
