(52) 
Antusschen schreef men het miet volkomen slä- 
gen van deze zending in Rusland toe aan eenige 
misslagen, en wel voornamelijk aan de weinige 
pracht, met welke het gezantschap zich had 
vertoond. De brief aan den Keizer van Japan 
was niet door de Keizerin zelve, maar door ha- 
ren Stedehouder in Siberie geschreven geweest, 
hetgeen den trotschen Monarch van Japan zeer 
gestoten had, verwachtende zeker meer beleefd 
heid van hare Keizerlijke Majesteit in het Noor- 
den. Daarenboven was men niet in Nagasakij 
binnen geloopen, hoewel de eenigste haven ‘van 
het Japansche rijk zijnde, in welke vreemde 
schepen worden toegelaten; maar in eene haven 
aan de kust van Jesso. Eindelijk de Gezant 
LAXMAN was geen Hoveling, en daarbij van 
te lagen rang en van te eenvoudige manieren, 
om bij eene achterdochtige natie, die naar het 
oordeel der Europeers meer op uitwendige ver— 
tooning dan op innerlijke waarde ziet, eenen le 
vendigen indruk te maken (z). 
Men dacht echter om ‘deze zaak niet meer, dan 
tien of elf jaren later, toen, in den jare 1805, 
de Russische Scheepskapitein KRUSENSTERN,_ 
op bevel van den Keizer ALEXANDER I, be- 
stemd werd, om met twee schepen, de Na- 
deschda en de Newa, de reize om de wereld te 
doen. Men besloot ‚ met het eerstgemelde dezer 
sche= 

(z) KRUSENSTERN, Reize om de wereld; naar de Neder= 
landsche vertaling, Ide Deel, Iste Hoofddeel. pag. 4á. 
