(82) 
stelde aan den nog behouden invloed der Por- 
tugezen, toenmaals hunne meest geduchte vijan— 
den, en met dit inzigt was ook hun besluit ge 
nomen, om de Nederlanders niet ER en al te 
laten varen. 
Dus werd het verzoek van het Opperhoofd_ 
H. Brouwer gunstig verhoord, en hij verkreeg 
eenen tweeden keizerlijken pas ; maar in de bewoor— 
dingen waren het niet meer de Nederlanders, 
die uit vriendschap opgenomen, het keizerlijk 
„woord en bescherming hadden, maar de Neder 
landers, die wit keizerlijke gunst werden toege- 
laten, en geduld zouden worden in zijn rijk te 
komen, en «aldaar hun verblijf te houden. 
Eene andere opmerking, die ik thans maken 
moet, is, dat in beide deze passen geene melding 
wordt gemaakt van eene vrijheid van handel, 
aan de Nederlanders toegestaan, maar enkel een 
verlof , om in het Japansche rijk te komen, 
en aldaar veilig te verblijven. Deze opmerking 
zal dienen , om begrijpelijk te maken, hoe de Ja 
panners hebben gemeend, vrijheid te hebben ‚om 
van tijd tot tijd den handel der Nederlanders te 
beperken, en bijna alle waarde daaraan te ont= 
nemen, zonder beschuldigd te kunnen worden, van 
aan het keizerlijk woord eenige. krenking te heb= 
ben toegebragt, alzoo in den pas van eene vrijheid 
van handel niet’ gesproken wordt. Deze uitleg 
ging zal in. het vervolg van ons overzigt nog 
duidelijker worden. 


