(gi) 
bonden hun aan handen en voeten , terwijl on» 
middelijk daarop eene andere troep Japanners, thans 
te zamen een geheel van 150 man uitmakende, 
kwam toeschieten, die zich van alle toegangen 
tot het verblijf des Landvoogds meester maak 
ten, verdrijvende bij den eersten aanval de aldaar 
gestelde wachten , die geen geweld vermoedende, 
hgtelijk te overrompelen waren. 
De bezetting trok bijeen, het voornemen hebben— 
de , om met geweld den Landvoogd wederom te ont- 
zetten , dien zij echter vooraf deed opeischen. De 
Japanners zwoeren, datzij zich tot sterven“ voor— 
dereid haddeu , doch dat de eerste aanval, die op 
hen gedaan zon worden, het zeker teeken zou 
zijn van den dood van den Landvoogd en van 
zijnen zoon, die zij met ea blank geweer 
bleven bewaken. | 
De Japanners eischten nu van den Landvoogd 
niet alleen hun onvoorwaardeliĳk vrij vertrek, 
maar ook de loslating der inboorlingen en Chi- 
nezen, die wij boven gezien hebben, dat in hech 
tenis genomen waren ‚ mitsgaders de teruggave van 
een honderd en vijftig pikols zijde, die zij meenden, 
door de schuld der Nederlanders kwijt geraaktte zijn. 
De onderhandelingen hierover duurden zeven 
volle dagen, te weten, van den 2ysten Juni tot 
den Sden Juli. De Landvoogd P. Nuurs, ge- 
durende al dien tijd in doodsangst gezeten heb 
hende, stemde ten laatste in alles toe, ech- 
ter onder goedkeuring van den Raad, bestaan- 
3! de 
