( 105 ) 
Het lijdt geen twijfel, of met de magt, die de 
keizerlijke Gevolmagtigden reeds bijeen hadden, 
en met die, waarover zij nog konden beschikken, 
hadden zij hun doel volkomen kunnen bereiken, 
zonder nog daartoe de zwakke hulp noodig te 
hebben, welke hun de Nederlanders in dit oogen— 
blik konden verleenen; dan er lag hun te veel 
aan gelegen, of liever hunne argwaan spoorde hen 
aan, om de ware gezindheid der Nederlanders om= 
trent de Japansche Christenen te leeren kennen. 
De Gevolmagtigden besloten derhalve, om de 
hulp der Nederlanders in te roepen. Hun eerste 
verzoek was om kruit, hetwelk zij op den 27ten 
Januari aan het Opperkoofd NicorLaas KoExe- 
BAKKER lieten doen. Het Opperhoofd poogde 
zich daaraan te onttrekken, door bij te brengen, dat 
de grootste schepen, die het meeste kruit hadden, 
reeds waren vertrokken, en datde twee kleinen, 
welke nog overbleven, naauwelijks zoo veel daar 
van hadden, om in hunne eigene behoefte bij het 
aanstaand vertrek naar Batavia te kunnen voor- 
zien. De Gevolmagtigden namen daarmede geen 
genoegen, maar bleven bij hun verzoek staan, 
latende zeggen, dat het kruit slechts ter leen be 
geerd werd, en dat bij het vertrek der schepen 
zij in staat zouden zijn, hetzelve aan de Neder- 
landers te doen teruggeven. Hierop werd dit 
verzoek door de. aflevering van cenige vaatjes 
kruit ingewilligd. 
Welhaast volgde een tweede verzoek , namelijk , 
om. 
