(124 ) 
Dan, niettegenstaande dit verbod, valt het lig— 
telijk na te gaan, dat zulke inbindingen, en zulke 



















scherpe, om niet te zeggen vernederende, bepalinger 
de luide klagten moesten verwekken van de ops 
gevolgde Opperhoofden na MaxiMiLrAAN Le 
Marre, alsin het jaar 1642 JAN VAN ELsSERACQ 
in 1645 PrererR ANTHONIJ OVERTWATER, il 
1644 wederom J. VAN EruseRACQ, in 1645 wen 
derom P. A. OvERTWATER, in 1646 REGNIER! 
VAN Tzum en in 1647 WiLLeMm VERSTEEGEN. 
Deze klagten schenen ook ten laatste eenig 
verhoor gekregen te hebben, alzoo jaarlijks eeniss 
ge verzachtingen werden aangebragt , toen in hef 
gemelde jaar 1647 een zamenloop van eenige omt 
standigheden medewerkte, om het verblijf derf 
Nederlanders in Japan meer onaangenaam tes 
maken. | 
De Japansche Regering had niet zonder onge 
noegen kunnen vernemen het verdrag van vrede sf 
dat tusschen de Republiek der Vereenigde Nea 
derlanden en de kroon van Portugal gesloten® 
was, nadat dit land, onder de heerschappij var 
het Huis van Braganza, zich wederom tot eenf 
onafhankelijk koningrijk gevormd had. Dit on&# 
genoegen, ofschoon het veel bijgedragen kan heb 
ben, om de Nederlanders zoo naauw te beperken, 
als wij reeds hebben gezien, had zij echter ver 
kropt: althans zij had daarvan niet openlijk doen 
blijken. Thans kwam haar ter oore, dat de Ne 
derlanders aan een Portugeesch schip eenen stuur 
man 
