( 150) 
dat ‘het eene schande was, dat zulke voorname 
en aanzieneliĳjke lieden uitgezonden werden aan 
boord van een schip, met koopmanschappen be— 
laden; en de eerbewijzingen bleven op den eerst 
bepaalden voet. 
Den 1oden November entving men narigt uit. 
Jedo, dat het aan den Gezant, en aan het nieuw | 
aangekomen Opperhoofd toegestaan was, ten Hove. 
te komen, die diensvolgens, den 25sten daaraan, 
de reize derwaarts aannamen, zijnde het tot dus 
verre aan geen’ Japanner vergund geworden, met | 
den Gezant te spreken, ten welken einde hij met 
twee schildwachten aan zijne kamerdeur was 
bewaakt gebleven. 
Den Sisten December aan het gezantschap 
in Jedo aan, en den 18den Januari 1650 werd 
de Gezant en het Opperhoofd ontboden ten huize 
van den Commissaris der vreemdelingen, alwaar 
zij opening van hunne zending gaven, en ten 
antwoord ontvingen, dat Zijne Majesteit, de Kei— 
zer, wel genegen was, de aangedane beleedigingen Ô 
te vergeven, en toe te staan , dat de Nederlanders 
even als voorheen in Japan bleven handel drijven , 
mits in het vervolg zich voorzigtiger gedragende. 
Te vergeefs deed de Gezant, vervolgens aan- 
zoek, om in tegenwoordigheid van den Keizer 
toegelaten te worden; doch dit verzoek werd hem 
afgeslagen, hetzij wezenlijk, hetzij voorgewend, 
uithoofde. de Keizer ziek was, en aan niemand 
verhoor gaf. 
Nog 

