( 145 ) 
tolken werden daarop, volgens bevel van den 
Gouverneur van Nagasakij, als halsmisdadigen 
gevangen gezet, en over hunne zaak werd cen 
streng onderzoek gehouden. Bij dit onderzoek 
bleek het welhaast, dat de Heer ANDRIES 
Cremer, die in dit jaar als Opperhoofd was 
ùitgekomen, en reeds eenmaal in 1685 dit ambt 
bekleed had, in dezen verboden handel diep 
was betrokken. Volgens uitspraak van het 
Japansche vonnis, dat op dit onderzoek volg- 
de, werd het gemelde Opperhoofd voor altĳĳd 
op levensstraffe uit Japan gebannen. Aan de 
beide Onderkooplieden werd, uit bijzondere 
genade des Keizers, het leven geschonken, om- 
dat (zoo luidt het keizerlijke geschrift) zij de 
wetten van Zijner Majesteits land en zijne ge- 
strengheid zoo wel niet als de Japanners had 
den gekend, en zij kwamen met een gelĳk ban- 
vonnis, als tegen het Opperhoofd Cremer was 
uitgesproken, vrij; doch alle de negen en dertig 
tolken ondergingen de doodstraf, voor zoo veel 
zij zieh daaraan niet hadden onttrokken, door 
reeds zich zelven het leven te benemen. Voorts 
werden alle bijzondere koopmanschappen, in ‘Ja 
pan onverkocht gebleven, ten behoeve van het 
rijk prijs verklaard. | 
Na deze gebeurtenis, die zeer veel opzien moet 
hebben gemaakt, was de Keizer ligtelijk te be- 
wegen, om van het jongste besluit, ten voordeele 
yan de Nederlanders genomen, terug te komen. 
K- a Evens 
