( 246 ) 
Evenwel, om althans nog in schijn getrouw te 
blijven aan het beginsel, dat de Keizer een 
eenmaal gegeven bevel niet wederom kan intrek 
ken, besloot hiĳĳ de reeds vergunde voorregtem 
aan de Nederlanders nogmaals te. bekrachtigen, 
volgens welke zij vrijheid zouden hebben, om, 
hunne goederen vrij te mogen verkoopen aan de: 
meestbiedenden., en om aan te brengen, welke. 
goederen zij wilden, mitsgaders in. welke hoe— 
veelheid het hun goeddacht , maar dat zij in zoo, 
verre. zouden bedwongen worden in de. verkoo— 
ping ‚ dat dezelve niet hooger zou mogen be— 
loopen , dan eene somma van driemaal honderd 
duizend teil jaarlijks (rr), en dat de onverkoch= 
te goederen zouden opgelegd worden in de pak— 
huizen, tegen de verkooping van het volgende 
jaar. 
Dus viel de herstelde vrijheid. van den handel 
voor de Nederlanders schadelijker uit, dan de 
taxatieliandel, in 1672 ingevoerd; want het gaf 
meer voordeel, eene kleine winst te behalen op; 
vele goederen, dan eene groote winst op de: 
kleine en. geringe ladingen, welke nu konden 
worden aangebragt. 
En hiermede eindigt hetgeen ik het tweede 
tijdperk van den Nederlandschen handel heb ge= 
noemd, en een tijdvak beslaat van viersen-veer= 
ug jaren. } 
ZESDE 
(77) Naar de berekening van diem tijd, omtrent een millioen 
Nederlandsche guldens. 
