( 157 ) 
kobangs tegen den ouden prijs van 68 mazen te 
ontvangen; nam zij daartegen dien maatregel , 
dat de uitvoer van koper werd bepaald tot niet 
meer dan vijf-en-twintig duizend pikols in het 
jaar, hetgeen de Nederlanders im het vervolg wel 
verpligtte, om bij mangel van andere artikelen 
van uitvoer, het batig slot van hunne rekening 
in Japan te ontvangen in deze , in waarde ver— 
minderde munt. | 
« Dan” zegt de Heer vAN DER WAAIEN in 
zijne opgemelde Memorie « deze bepaling kon ons 
«niet veel hinderen, omdat men boven de vijf-en- 
etwintig duizend pikols of kisten, door eenige 
«geschenken aan de Gouverneurs en hunne be- 
«dienden, nog voor tachtig duizend teilen aan 
« koper, zijnde zes à zeven duizend pikols, wist 
«te verkrijgen uit den taks van 5oo,ooo teilen 
«aan koper, welke de Keizer aan de stad Na- 
«gasakij toestaat, jaarlijks om te zetten.” En 
dus doende, bleef men nog jaarlijks 51 à 52,000 
pikols koper uitvoeren, waardoor het batig slot 
der rekening, dat in kobangs aangezuiverd werd, 
van geene zeer groote beteekenis bleef. 
Het bleef hier echter niet bij. Om de Neder 
landers in den uitvoer van het koper te beperken, 
werd in den jare 1700 het bevel gegeven, dat 
niet meer dan vier of vijf schepen jaarlijks ten han= 
del zouden worden toegelaten. 
In 1710 bragten de Japanners daarop eene derde 
Ke van hokabe te voorschijn , die in tegen 
stel 
