( 158) 
stelling van den nieuwen, in 1696 ingevoerd, den 
naam verkreeg van den Kleinen kobang. 
Deze kleine kobang assaaijeerde iets meerder, 
dan de helft van den eersten, namelijk den onver 
valschten, en nogtans werden de Nederlanders 
verpligt, dien even als de overige „kobangs, tegen. 
de waarde van 68 mazen, aan te nemen. 
Om dit te beter door te dringen, werden in 1714 
de Nederlanders beperkt tot den uitvoer van 
slechts vijftien duizend pikols koper, en in 1717, 
om slechts met twee schepen te mogen ten han 
del komen, en nu en dan met een derde, in— 
dien de voorraad van het onafgehaalde koper, op 
den taks van vijftien duizend pikols ’s jaars, dit 
mogt noodzakelijk maken. | 
Intusschen waren de Japanners nog niet ten 
einde van hun muntstelsel gekomen : « want” zegt 
de Heer vaN DER WAAIEN, «de Japanners, den” 
« smaak van het veranderen der munt eens weg 
« gekregen, en gezien hebbende, dat, ofschoon: 
« onder vele protestatien, dit echter door ons 
« nog al goedschiks verdragen werd ‚ wendden het 
« nu met de munt over eenen anderen boeg z 
« zij probeerden het in de zwaarte, het gehalte 
« hetzelfde latende, maar met zoo veel mmpuden- 
« tie, dat het bijna de helft in het gewigt ver= 
« schilde met den kobang, de Aleine genaamd ä 
« welke zeven-en-veertig condorijn woog , ter 
c« wijl deze laatste nieuwe niet meer dan vijf-en- 
« twinbg condorijn zwaarte had ; deze laatste nieu 
C« we 
