( 159 ) 
c we kobang (dien men de vierde soort kar 
« noemen) gaf in vergelijking tot den eersten nieu- 
c wen (die van. 1696) bij vermunting wederom 
een verlies van vwier-en-dertig tot zes-en-der— 
«tig ten honderd, en evenwel moest dezelve te 
« gen de waarde van 68 mazen worden aangeno- 
« men, waardoor dan ook de kleine kobangs 
« van minder gehalte (die van 1710) nog pro- 
« fijtelijker werden, en van 1710 tol 1720 met 
« de laatstgenoemde nieuwe of vierde soort te 
« gelijk doorgingen.” 
De Japanners, naar het door hen aangenomen _ 
plan voortgaande, beperkten den uitvoer van 
koper, in 1721, tot tien duizend pikols, en deze 
hoeveelheid. kon dikwijls niet dan met zeer veel 
moeite verkregen worden; en hiertegen, maar 
bijzonder tegen de telkens verminderde waarde 
der kobangs, werden thans de klagten der Ne- 
derlanders meer luide dan immer te voren. 
Geen gehoor werd daaraan gegeven, en toen 
men ten laatste dit scheen te doen, was de 
maatregel , die daarop in 1750 genomen werd, 
voor de Nederlanders schadelijker, dan alle de 
overige maatregelen nog geweest waren, even 
als wilden de Japanners de Nederlanders nu 
openlijk bespotten. 
De oude onvervalschte kobang werd weder- 
om te voorschijn gebragt, doch de Japanners 
gaven thans aan denzelven den naam van dub 
ek en bragten, dien den Nederlanders in reke- 
RIS 
