( 161 ) 
schijnelijk altijd houden zullen, sluit den eenigsten 
weg, die open zou zijn, om met zekerheid hier— 
van iets te weten. Al hetgeen derhalve hierom 
trent gezegd kan worden of reeds gezegd is, komt 
neder op bloote gissingen en veronderstellingen , 
in welke men, als het ware, zich verliest. Moet 
dit verval worden toegeschreven aan de druk 
kende, harde en vernederende bepalingen, den 
Nederlanderen van tijd tot tĳd opgelegd, en 
hebben de Japanners dit gedaan, met het oog- 
merk, om den Nederlanderen zoo groot eenen 
afkeer voor Japan in te boezemen, dat zij van 
lieverlede gebragt zouden worden , dit land 
en den handel op hetzelve te verlaten ? Is het 
niet eerder te onderstellen, dat eene natie , die 
in alle opzigten zoo trotsch en heerschzuch— 
tg jegens vreemden handelt, zeer ligt het 
banvonnis zou uitspreken, indien het haar we- 
zenlijk ernst ware , deze vreemden geheel en al 
van zich te weren? Is het de onderwerping 
en liĳdzaamheid van de Nederlanders, die de Ja- 
panners aangemoedigd hebben, van stap tot stap 
verder te gaan, en zouden ernstige vertoogen 
daartegen, en mindere buigzaamheid daaraan 
iets hebben kunnen verhelpen? Ontdekt men niet 
verder een stelselmatig plan , naar hetwelk de 
Japanners, althans sedert 1641, zijn te werk ge- 
gaan, om de Nederlanders tot het punt te bren 
gen, tot hetwelk zij gekomen zijn, en zouden 
dus alle vertoogen daartegen, hoe ernstig ook, 
| L niet 
