( 170 } 
zij hadden geen regt, om die te vorderen; vers 
kregen zij dezelve, dan was het gunst. Klaagden 
zij, dat de prijs van sommige artikelen zelfs de 
Europische prijzen niet evenaarde: het antwoord der 
geldkamer was gereed: „wij ook leveren U het ko 
«per tegen eenen minderen prijs, dan hetzelve ons 
NE 
„ 
«bij inkoop kost.” Eindelijk veroorloofden zij 
zich eenige aanmerking over de voortduring van 
het Kosengin, de ligtingen, of andere gebruiken, 
of misbruiken, gewettigd of ongewettigd: eene 
bestraffing was het antwoord, dat dit zaken wa- 
ren, bestaande of niet bestaande, die de Neder- _ 
landers hiet aangingen; dat zij voor hunne goe- 
deren den bedongen prijs, en ook hunnen taks 
koper erlangden, en dat zij, over hetgeen met _ 
deze goederen verder voorviel, als vreemdelin—_ 
gen zich niet mogten bemoeijen. 
En, inderdaad, het vervolg van ons Overzigt hf 
zal thans niet veel meer worden, dan eene dorre 
reeks van verdrietige kibbelingen, dan eens om 
wat: hoogere prijzen te erlangen, dan eens om d 
wat meerder koper te bekomen, en eindelijk over 
het al of niet aannemen van eenige goederen, 
die men oordeelde, aan het monster niet te be- 
antwoorden, of die boven de aangevraagde hoe 
veelheid waren aangebragt. 
Het is noodig hier te zeggen, dat de mieuwe 
inrigting van den handel alleen betrof de goede 
ren van de Oost-Indische Maatschappij, en niet 
den particulieren of kambanghandel , welke op 
den 

4 fe End 
en n ip p 

