\ 
(“nBouk 
der Nederlanders niet verder te doen uitdeijen , | 
afs die thans was, die aan den anderen kant ook | 
voldoende werd beschouwd, om de Nederlanders | 
in het rijk te behouden; voorts, dat de inwo= 
ners des lands zich sterk begonnen toe te leggen 
op het maken van allerlei inlandsche stoffen j 
van “welke er eenigen al redelijk goed waren Ji 
hetgeen ten gevolge had, dat de Nederlandsche | 
goederen niet meer zoo veel aftrek als te voren! 
hadden; dat de Japanners de suiker, het sap— 
panhout , en verdere pondgoederen in geené 
grootere hoeveelheden begeerden, dan thans werd ! 
aangebragt , dewijl zij er niet op gesteld waren, dat 
het gebruik daarvan zich verder dan tot de gea 
goedste lieden zou uitstrekken; bovendien , zeg— 
gen de gemelde ambtenaren verder, de betaling ® 
zou niet in geld kunnen geschieden, ook niet in fi 
staafkoper, dewijl het eerste volstrekt, en het 
andere in grootere hoeveelheid, dan thans ver 
voerd werd, ( t1,0oo pikols ) door het Hof op 
het scherpste verboden was. | zl 
| Niettegenstaande deze bedenkingen van de Op- 
perhoofden tegen de mogelijkheid, om aan den 
Japanschen handel eene grootere uitgebreidheid 
te geven, toonden zij echter aan den anderen, 
kant eene groote tevredenheid over de billijk- 
beid en inschikkelijkheid, welke zij thans in alle 
zaken van den handel van de Japanners onder 
vonden, hetgeen zij toeschreven aan het jaarlijks 
vernieuwd wordend stellig bevel van de Hooge 
Res 
Leet 

