( 182 ) 
vele natien voet in hun eigen land gegeven heb— 
ben , die hun nu als de wetten willen stellen, 
daar integendeel , waren zij bij de Nederlanders 
alleen gebleven ‚ zij zulks niet hadden te vers. 
wachten gehad; in welke gevoelens vervolger 
de Opperhoofden ‚ wij hun gansch niet tegen 
spreken, maar vergelijken daarbij hanne eigene 
veiligheid , die door geene vreemde natien wordt 
ontrust , hetgeen zij ‘nderdaad in het aanhouden; 
van onzen handel vermeenen gelegen te zijns 
waarom zij bij dat sistema meer en meer ; 









trachten te volharden. Al 
Toen in het jaar 1758 het schip Stadwijk niet! 
„was aangekomen , hetwelk nader bleek, geheel 
verongelukt te zijn, en dus de handel in dits 
jaar slechts met één schip had moeten gedreven, 
worden, oordeelden de Opperhoofden het nú, 
meer noodzakelijk, om, al ware het slechts voor 
het aanstaande jaar, de vergunning te erlangenj, 
om met een derde schip ten handel te komen 
door hetwelk de achtergeblevene lading kopers. 
voor het schip Stadwijk bestemd geweest; zou. 
kunnen worden afgehaald, en, dusdoende, het: 
verlies, met dat schip geleden, zoo veel mogelijk 
te herstellen. De tolken. die zij daarover raad= 
pleegden , gaven voor hun gevoelen te kennen, 
dat het onraadzaam zou zijn, om tot de toelating. 
van een derde schip een verzoek aan de Nagar 
sakische regering te rigten, omdat zulk een 
verzoek, in overeenstemming met de bevelen, 
van 
