( 184) 
worden, om ter afhaal van het overgebleven 
koper, een derde schip derwaarts te zenden. 
Intusschen was de Hooge Indische Regering, 
nog steeds blijven hechten aan het denkbeeld, 
om aan den handel op Japan eene grootere uit 
breiding te geven, en schreven met dit inzigt 
in 1760 de Opperhoofden aan, om een naauw- 
keurig onderzoek te doen, of de beperking, onder 
welke de Nederlanders met betrekking tot. het 
vervoeren van koper waren gebragt, geloofd kon 
worden voort. te spruiten uit de mindere op- 
brengst, sedert eenige jaren, van de Japansche 
kopermijnen, gelijk men dit, van tijd tot tijd, had te 
verstaan gegeven, dan wel of het daarvoor moest 
gehouden worden, dat het van de zijde der J apan- 
sche regering slechts een voorwendsel was , waar 
onder zij haar stellig voornemen bedekte, om den 
Nederlandschen handel binnen de palen te houden, 
welke aan denzelven thans waren voorgeschreven. 
De Opperhoofden gaven, bij hunnen brief van 
1761, te kennen, dat zij, ondanks hunnen iĳver 
en goeden wil, vreesden, niet dan zeer gebrekkig 
aan het verlangen der Hooge Indische Regering 
te zullen kunnen voldoen, omdat de afzondering, 
waarin zij gehouden werden, zoowel als de uit— 
sluiting van alle gemeenschap met de Japanners, 
behalve met de tolken alleen, hen buiten de 
mogelijkheid stelde, om met zekerheid iets om- 
trent de gezindheid van de Japansche regering 
te kunnen onderscheppen; dat de tolken hunne 
| eenig 
