( 189 ) 
den stof hadden gevonden, hunne tevredenheid 
te doen blijken over de billijkheid en inschikke- 
lijkheid der Japansche regering, het zij dan dat 
men van die billijkheid en inschikkelijkheid te 
veel had gevergd, dan wel, dat men geene vrees 
meer had voor de bedreiging, om, zonder lading 
te breken , de schepen terug te zenden. 
Hoe dit zijn moge, de eerste oneenigheid ont 
stond, in den jare 1762, over eenen bovenmatigen 
aanbreng van suiker. Niettegenstaande de sterkste 
vertoogen der Opperhoofden, weigerde de geldka— 
mer meer aan te nemen, dan 1,14g,000 ponden; 
en toen de Opperhoofden nog bleven aandringen, 
verklaarde de geldkamer stellig, voortaan niet 
meer , dan 1,500,000 te zullen ontvangen. 
In het volgende jaar 1765, rees het ongenoe- 
gen hooger, bij gelegenheid dat, de Kroonprins 
des rijks, zijne mondige jaren bereikt hebbende, 
de Japansche regering vorderde, dat aan hem, 
even als aan den Keizer, en aan de Rijksgrooten 
van wege de Oost — Indische Maatschappij, ge- 
schenken zouden aangeboden worden. De Opper 
hoofden wezen dit van de hand, zulks beschou- 
wende als eenen nieuwen last, op den handel 
gelegd, waartegen de Gouverneur liet vertoonen, 
dat de Opperhoofden zeer oneigenaardig als eenen 
last beschouwden, iets hetgeen als een teeken van 
onderscheiding aan de Maatschappij werd toege 
dacht; dat alle de Landsheeren des rijks jaar 
lijks hunne geschenken aan den Kroonprins 
brag… 
