( 196 ) 
bragten; en dat, aangezien de Maatschappij tot 
hiertoe op den voet van een Landsheer behandeld 
was, en daarom ook de Opperhoofden, bij het 
doen der .Hofreize , dezelfde onderscheiding als 
een Landsheer genoten, het diensvolgens de 
Maatschappij. betaamde, om in het doen van hare 
geschenken, de Landsheeren te volgen en gelijk 
te blijven. Deze uitlegging voldeed den Opper 

d 
ü 
Í 
: 
tÎ 
E 
8 
' 
hoofden niet, die bij hunne weigering bleven vol 
harden, hetgeen de Gouverneur zoo euvel opnam, 
dat hij liet weigeren, den handel te beginnen, 
voordat aan zijne vordering voldaan zou zijn, het 
geen nu ook de Opperhoofden gereedelijk deden. 
Indien men het gedrag , door de Opperhoofden 
in dit geval gehouden, met onpartijdigheid na- 
gaat, dan ontdekt men , althans ik, met smart , 
dat men miet tot het besluit komen kan, om 
het gelijk geheel aan hunne zijde te vinden. Im- 
mers gold het hier den Kroonprins des rijks, 
aan wiens vriendschap de Maatschappij veel moest 
gelegen liggen; en al ware ook het gevorderde 
geschenk zoo groot geweest, dat hetzelve, zon= 
der wezenlijk bezwaar door de Maatschappij, niet 
kon gedragen worden, dan had, zoo niet de 
staatkunde en voorzigtigheid, ten minste de wel- 
voegelijkheid gevorderd, de weigering zoodanig 
in te rigten, dat daardoor geen aanstoot aan het 
trotsch gemoed der Japanners werd gegeven; 
hetgeen dezelve nu doen moest, alzoo men daar- 
aan openlijk al den schijn liet van eene kwa- 
lijk 
