( 193 ) 
gelegenheid te stellen, hunne klagten te doer 
hooren tegen de willekeurigheden, die deze 
Gouverneur zich veroorloofde, zijnde zij boven— 
dien stellig van gedachten, dat de uitgeputte 
staat der kopermijnen van Akita slechts een 
gezocht voorwendsel was, gelijk zij dit in hun- 
nen brief van dit jaar aan de Hooge Indische 
Regering nader te kennen gaven, het bijna bui 
ten twijfel stellende, dat alleen het eigenbelang 
van den Gouverneur, die in hooge gunst bij 
het Hof stond, de drijveer was van den mieuwen 
keer, dien de zaken, tot nadeel van de Maatschap 
pij ( want zoo dachten de Opperhoofden ) in 
Japan gekregen hadden. 
Om dit verder te betoogen, lieten de orn 
hoofden nog blijken, miet vreemd van het begrip 
te zijn,dat de bedoeling van den Gouverneur 
was, om eene hoogere betaling voor het koper 
te erlangen, dan hij, ingevolge het verdrag van 
1752, kon vorderen; dat hij, daartoe geen mid 
del ziende, den uitweg nam, om den kopertaks 
te verminderen, waardoor hĳ de Nederlanders 
noodzaakte , om ook minder koopmanschappen 
aan te brengen. Oppervlakkig (zeggen de Opper- 
hoofden ) zou het schijnen, dat dit tegen het be- 
lang van den Gouverneur streed; maar daar hij 
de monopolie aan zich heeft weten te trekken, 
weet hij zeer goed te berekenen, dat hoe min- 
der Nederlandsche waren er worden aangebragt, 
hoe hooger de prijzen daarvoor’ stijgen zullen, 
en 
