( 199 ) 
permijnen in den tegenwoordigen uitgeputten staat 
bleven, en er geene nieuwen gevonden en geopend 
waren, geen verzoek om vermeerdering van ko- 
per zou aangenomen worden. 
Behalve de opofferingen, welke de Maatschappij 
aan geschenken, die bedektelijk gegeven waren, 
had moeten doen, om dit gunstig besluit van den 
Keizer te verkrijgen, werd het genoegen daar 
over nog merkelijk getemperd door het niet 
aankomen, in het gemeld jaar 1768, van het 
schip Vredenhof, hetwelk, op de uitreize van 
Batavia, in volle zee verongelukte. Het andere 
schip moest dus worden afgezonden met eene 
lading van slechts 6,975 pikols koper, de zeven- 
honderd pikols particulier van de Opperhoofden 
daaronder begrepen. 
Om den vervoer van het overgebleven koper 
voor het aanstaande jaar te verzekeren, deden 
de Opperhoofden aan den Gouverneur het ver 
zoek, dat in dat jaar, even als zulks in 1759 
had plaats gehad, drie schepen ten handel zou 
den. mogen toegelaten worden. Aanvankelijk had 
de Gouverneur tegen het toelaten van drie sche 
pen geene bedenking; doch naderhand tot inkeer 
komende, vorderde hij van de Opperhoofden eene 
schriftelijke belofte, dat in het aanstaande jaar 
niet meer dan twee schepen zouden gezonden 
worden. 
De Gouverneur had daarenboven het verzoek 
van de Opperhoofden stellig afgeslagen, om, bij- 
al- 
