( 209 ) 
@venwel moet ik een paar ‘omstandigheden, om- 
dat dezelve nieuw zijn, hier aanteekenen. 
Men herinnert zich, dat, na de vermindering 
van den kopertaks in 1764, de Hooge Indische Re- 
gering tot het beslut was gekomen, van om het an 
dere jaar twee, en im de tusschenvallende jaren 
slechts één schip ten handel naar Japan te zen- 
den. Ofschoon dit besluit de hoogste goedkeu- 
ring van Heeren Bewindhebberen had wegge- 
dragen, die belast hadden, daarvan niet af te gaan; 
zoo had echter de Hooge Regering, bij vaortdu- 
ring , de hand daaraan niet kunnen houden, eens- 
deels, om het verlies van schepen op de uitreize, 
of het terugkeeren derzelven, zonder de plaatsen. 
van hunne bestemming te hebben kunnen berei 
ken, waardoor alsdan eene grootere hoeveelheid 
koper in Japan achterblecf, dan door een enkel 
schip, in het volgende jaar, kon worden vervoerd, 
anderdeels , omdat in het jaar, wanneer er slechts 
één schip gezonden werd, uit de met hetzelve 
aangebragte lading maar zeldzaam een genoeg 
zaam fonds kon bijeen verzameld worden, om de 
teruglading te betalen; welk laatste geval ook 
wel gebeurde, zelfs bij de aankomst van twee 
schepen, namelijk dan, wanneer er achterstallen 
op het fonds van vroegere jaren aan te zuiveren 
waren. 
In zulke gevallen had de geldkamer altijd de 
inschikkelijheid gehad, in betaling aan te nemen 
het kambanggeld, dat de ambtenaren der Maat- 
| o schap 
