
( 235 ) 
hun particulier gebruik, mogten worden aange- 
bragt. Naar mate men gewenscht had, hen te be= 
lieven, of vermeende, hunne hulp noodig te hebben, 
waren die geschenken , van jaar tot jaar , ongevoe- 
lig aangegroeid tot eene hoogte, dat het bedrag 
daarvan in eene groote mate drukte op de voordee- 
len van den handel; en daar, door tijdsverloop; 
daarvan een vast gebruik , of een zoogenaamd Ja- 
pansch kapittel gemaakt was, zoo was het zoo 
gemakkelijk miet, daarvan wederom ontslagen te 
geraken. Evenwel verkregen in 1788 de Opper- 
hoofden de toezegging van den Gouverneur, dat 
in het aanstaande jaar daarin zou worden voorzien. 
Wat de Persiaansche paarden aangaat, men her 
inert zich, dat vroeger de Keizer zijn verlan- 
gen had te kennen gegeven, dat twee zulke paar- 
den voor zijn gebruik mogten aangebragt worden. 
De Hooge Indische Regering had daaraan vol 
daan, zoo zeer ten genoegen van den Keizer, 
dat hij voor dezelve een tegengeschenk gaf van 
niet minder dan vijf honderd pikols koper, te 
gelijk aanvraag doende om nog twee anderen. Men 
behoeft niet te twijfelen aan de bereidwilligheid 
van de Hooge Regering, om andermaal aan de 
begeerte van Zijne Majesteit te beantwoorden; 
maar het tegengeschenk bleef ditmaal achter, 
vermoedelijk om de volgende redenen: 
De Kroonprins, in het bereiden van één dezer 
paarden, stortte met hetzelve, en stierf aan de 
gevolgen van den val. De Keizer doodde met 
el- 
