(272) 
jaren gehouden, wanneer zij vermelden, hoe, on= 
der het doorstaan van allerlei ontbeeringen, zij 
telken jare in hoop leefden op de komst van 
een schip, doch telkens die hoop wederom ver= 
loren, als de gewone tijd voor de aankomst der 
schepen was voorbijgegaan, zonder hun ongeduld 
bevredigd te zien, en zonder langer te kunnen 
gissen, wat van het Moederland, wat van de 
Nederlandsche bezittingen in Indie geworden was, 
Onder deze teleurstellingen roemen zij echter 
ten hoogstede edelmoedigheid, niet alleen van de 
Nagasakische Gouverneurs, maar van alle de Ja= 
panners in het algemeen, die ten hunnen aanzien 
hetzelfde gedrag bleven behouden, als in de jam 
ren van voorspoed. Niet alleen deed de geldka- | 
mer aan de ambtenaren der faktorij de voorschotten 
tot den inkoop van hetgeen zij tot hun levens= 
onderhoud noodig hadden, en het land opleverde, 
maar door de zorg der Gouverneurs erlangden 
zij ook suiker en perpetuaanen wt de ladingen 
der Chinesche jonken , van welk laatste zij zich 
kleederkil lieten maken, tot dekking tegen de 
winterkoude. | 
Eindelijk vertoonden zich, tot hunne onuit+ 
sprekelijke vreugde, im het laatst der maand 
Juli 1813, twee schepen, aan welke het scheen, 
men niet behoefde te twijfelen, of het waren Nes 
derlandschen. Behalve de vlag van die natie, lie- 
ten zij het secrete sein waaijen, in den jare 
180g het laatst medegegeven, en de eerste berigten … 
hiel— 
| 
Ì 

