(“28du - 
aan boord, als Opperhoofd, den Heer JAN Goor 
Bromnorr, dien wij, in 1814, op den voet vans 
eenen krijsgevangene naar Engeland hebben zien 
vertrekken, en thans in dit afgelegen deel der 
wereld de heugelijke tijding medebrengende, niet 
alleen van den gevestigden algemeenen vrede in 
Europa, maar ook van het weder bezit nemen 
door de Nederlanders van hunne Oost-Indische 
bezittingen, welke tijdingen thans aller harten 
verheugden, en waarin men veilig gelooven mag, 
dat de Japanners een zoo levendig aandeel als de 
Nederlanders namen. 
De Heer Bromuorr had met zich gebragt 
zijne vrouw, kind, en eene minne. De Gouver- 
neur gaf voorloopig verlof tot derzelver verblijf ; 
doch bij een ontvangen bevel van het Hof werd 
zulks afgekeurd, en Mevrouw Bromuorr, haar 
kind en de minne werden genoodzaakt, met de 
schepen van dit jaar de terugreize naar Batavia 
te doen. s 
Na den afloop des handels vertrok ook met 
dezelfde schepen de Heer Dorrr, na een acht 
tienjarig verblijf in Japan, ontvangende van 
den Koning de schoonste goedkeuring op zijne 
daden, door zijne benoeming tot Ridder der orde 
van den Nederlandschen Leeuw, welke eer den 
Heer Bromnorr nader ook te beurt viel. 
De Heer Doerr, op Batavia teruggekeerd. 
zijnde, leverde aldaar in een ontwerp- reglement 
op het beleid van den Japanschen handel, het- 
welk 

