( 289 
Het blijft een moeijelijk vraagstuk , juist te 
bepalen , hoedanig de Japansche regering eigenlijk 
is te zamen gesteld; doch, voor zoo verre men. 
daarover naar het uiterlijke oordeelen mag, dan 
„wordt aan den wereldlijken Keizer, hoe onbepaald 
zijne magt anders ook zijn moge, maar weinig 
deel aan de eigenlijke regering van het rijk ge- 
laten. In zijn paleis als het ware opgesloten, en 
aan de hofplegtigheden streng gebonden, kurmnen 
er geene berigten als door zijne Rijksraden tot 
hem komen. en deze Rijksraden, die de onder- 
scheidene takken van bestuur onder zich verdeelen, 
dragen wel zorg, geene andere of meerdere za- 
ken ter zijner kennisse te brengen, dan zij, naar 
hun belang of naar hunne zinnelijkheid, noodig 
oordeelen, en zoo ook geven zij, in de uitvoe- 
ring der keizerlijke bevelen, aan dezelve slechts 
die rigting, welke zij daaraan willen gegeven. 
hebben, wel wetende, dat, zoo lang eene zaak 
niet zoo veel ruchtbaarheid verkrijgt, van, on-— 
danks hen zelven, ter oore van den Vorst te ko— 
men, de gevolgen daarvan geheel bedekt blijven. 
_ Im dier voege gaat de Japansche regering, bij 
afdaling, van de Rijksraden op de Landsheeren 
en op de Gouverneurs der keizerlijke provimcien 
en steden, van dezen op hunne eerste en tweede 
Secretarissen, van dezen wederom op de Burge 
„meesters , en zoo vervolgens misschien tot op 
de minste ambtenaren toe. Alle hebben eenen zoo- 
genaamden binnen-en buitenkant, dat is eene on- 
T _ der- 
