(“296 ) 
condervinding, dat, zoo daarmede iets was 
\ 
cte winnen geweest, Compagnies zaken hier 
« nooit tot dat verval zouden gekomen zijn.” 
«Hoe menigmaal heeft men aan de huizen der 
« Grooten te Jedo verzoek gedaan, waarop het 
antwoord van den Secretaris was: hij zou het 
« zijnen Heer zeggen. Die van Nagasakij , gewoon 
cons honig om den mond te smeren, beloo-_ 
«c ven wel , doch bewerken niets ten beste.” 
cDe tolken, die de regenten naar de oogen 
«zien, zullen nooit iets anders vertalen, dan 
«cdat zij weten, dat niet mishagen zal, zoodat 
Czij voor alle onze klagten doof zijnen blijven. 
« Met brieven iets te ondernemen, is almede 
« onnut, alzoo zij niet getrouw vertaald worden”? 
«Ook zullen zij nooit iets aan hunne meer— 
«deren te kennen geven, dat tegen hunne re- 
«putatie strijden kan. Brieven ook, zonder 
« voorkennis van die van Nagasakij, naar het 
« Hof te zenden, en over te leveren, zou alte- 
« veel gewaagd zijn; want al werd de Keizer, 
cen de Grooten de kwade handelingen tegen ons 
« gewaar , Zoo zouden zij daarover wel ge- 
«straft worden, doch dat zou ons bĳ hunne 
«opvolgers en vervangers eenen doodelijken haat 
« baren, zoo wel als bij de gansche natie ($), te 
«c« meer , alzoo zij altijd ook hunne groote vrien 
«den. 

(5) De uitwerking, die, in het verleden jaar 1826, de over- 
levering van eenen brief in Jedo met klagten gehad heeft, be- 
wijst volkomen de juistheid van deze opmerking. 


