( 297 ) 
«den aan het Hof hebben, en lieden van groote 
caf komst zijn, die door den Keizer tot Gou- 
«verneurs van Nagasakij verheven worden.” 
«Onze tanden te laten zien of geweld te ge 
cbruiken, is geheel van den weg af, ten ware 
Cwij hun land wilden verlaten, en er nooit we- 
« derkomen. 
« Derhalve oordeelen wij, dat, zoo het met 
cde negotie nog erger gaan wilde, dan het, God 
«dank! dit jaar nog gegaan heeft, het dan best 
C was, Japan te verlaten, en dat er door Hunne 
cEdelheden één jaar te voren te kennen gegeven 
«werd, dat de tijding, uit Holland ontvangen, 
«medebragt , om de negotie hier, zoo die zoo 
slecht bleef, te verlaten , en wij derhalve nu ge- 
C komen waren , om den Keizer en de Rijksgrooten 
Cte bedanken voor de beleefdheid , van Zijne Ma- 
«jesteit en zijne Voorvaders tot nu toe genoten, 
« betuigende, dat wij met leedwezen uit zijn land 
« moeten scheiden , alleen om de zware ongelden, 
«slechte winsten enz. verzoekende derhalve, uit 
«naam Hunner Edelheden, om de hulp en den 
« wijzen raad van de Heeren Gouverneurs en Burge 
« meesteren van Nagasakij in dezen, met aan- 
«bieding, zoo wij dan zouden moeten opbreken, 
«van jaarlijks een scheepje ten dienste van den 
c« Keizer en van Japan te zenden, om tijding van 
« vreemde landen te brengen, en ook zulke goe- 
«deren, als Zijne Majesteit en de Prins gelie- 
«ven te ontbieden. °? 
«c Dit 
