nd rene ke 
( 3o2 } 
ven, dat, al wilde de Japansche regering meer ko= 
per aanbieden, dan de toen bepaalde 8,000 pikols 
’s jaars, het belang van de Maatschappij niet zou 
medebrengen, zulks aan te nemen, daar dit voor de | 
Opperhoofden een last moest zijn, om alie ge- 
dachten op de uitbreiding van den Japanschen 
handel te taten varen. if | 
Eindelijk tn 1796 waren de zaken der Maat- | 
schappij reeds zoodanig vervallen, dat men het 
zenden van een enkel schip ’s jaars naauwelĳĳks 
heeft kunnen gaande houden. 4 
Doch eene andere bedenking blijft nu nog op 
te lossen, namelijk deze, of de aangekaalde vroe- 
gere voorbeelden nu nog wel dat vertrouwen | 
verdienen , dat vóór veertig en vijftig jaren 
daaraan gehecht kon worden, nadat, in de _ 
laatste rampspoedige jaren tot in 1817 toe, de 
Japanners hebben geleerd, de Nederlandsche koop= 
waren te ontberen, en de ondervinding hen heeft _ 
doen zien, dat zij, door middel der Chinezen, in 

vele artikelen van hunne behoeften kunnen voor= 
zien, die zij vroeger door de Nederlanders alleen 
konden erlangen, 
Ik zal daartegen aanmerken, dat, zoo men uit- 
zondert de jaren 1810, 1811 en 1812, en ver= 
volgens de jaren 1815en 1816, de vaart op Japan; 
onder de Nederlandsche vlag , nimmer heeft stil- 
gestaan, en dat het juist, over het geheel geno= 
men, die rampspoedige jaren zijn van 1796 tot 
1817, die de Japanners hebben doen kennen, van 
welk 

