( 3og ) 
heeft doen vreezen, dat, bij eenen onbepaalden 
uitvoer van koper, dit ook het geval met hare 
kopermijnen kon worden, en daarom is bedacht 
geweest, em dit onheil voor te komen ; maar het 
laat zich niet denken, dat deze maatregel van 
voorzigtigheid zoo verre is behoeven te gaan, 
om te zien op den jaarlijkschen meerderen of 
minderen uitvoer van vier of vijf duizend pikols 
van dat metaal. 
De Rijksraad, die in 17go de beperking van 
den handel bewerkte, en die voorzeker geen 
vriend van de Nederlanders geweest is, doet 
echter zulks voorkomen, als uit vriendschap je- 
gens de Nederlanders te geschieden. Zijne rede 
nering was de volgende : “de oorzaak van de 
c vriendschap met de Nederlanders is de handel, 
«en de handel wordt gaande gehouden door het 
« koper. Maar het koper vermindert van jaar tot 
«jaar, en zoo de mijnen eens uitgeput waren, 
«zou de vriendschap met de Nederlanders ten 
«einde zijn. Is het dus miet raadzaam, den Ne- 
«cderlanders maar ‘zoo veel koper te geven, als 
«de mijnen toereikende zijn, altijd te kunnen op- 
leveren? Voorzeker ja; want dan zal onze vriend 
« schap met de Nederlanders altijd aanhouden. Men 
«overwege, dat de mijnen niet gelijk zijn aan het 
«hoofd of de baard van een mensch, van 
« welke het haar, afgeschoren zijnde, wederom 
« aangroeit; maar dat die gelijk zijn aan de been- 
«deren van het menschelijk ligchaam, welke een= 
«c maal 
