2 JÓZEF DZIEDZIELEWICZ. 
kach owadów siatkoskrzydłych, jawiących się w górskiej k 
w okresie wiosny i znikajacych za zbliżeniem się gorącej 
lata, którą jest poczatek lipca. Gatunki te napotykalem bież: 
lata w Tatrach w pełnym jeszcze rozwoju pod koniec lipca, a п 
wet z początkiem sierpnia. Deszcze przeszkadzały rodzinie Ondyn 
(Libellulidae) rozwinąć się w całej ich potędze. Jawiły się chwi- 
lowo podczas tego lata, tylko wtedy, gdy na dłuższy czas chmury 
odsłoniły przyświecajace słońce, lecz zaledwie mgły lub powk 
chmur zasunęły sklepienie nieba, nieznoszące wilgoci w 4 
nałym stanie drużyny tych owadów pierzchały w różne strony, 
w nich ukryć przed choćby tylko говтасут deszczem. 
Mniej czułe na wilgoć, bardzo rozpowszechnione w górach 
Jętki ukrywały się również w czasie padania deszczu i ріш 
wtedy tylko, gdy zachodzące słońce oblewało purpurowym 
skiem niezasłonięte drzewami lub skałami miejsca po dolinach I 
wąwozach. 
Jedne tylko Chróścikowate (Trichoptera) urągały dłuższe 
nawet zasłoceniu się lub szarudze i przelatywaly także wtedy, 
chmury oblokły niebo lub gdy drobny deszcz padał. 
grube krople nawalnej chmury odstraszały je, gdyż wątłe W 
skrzydła narażone były na gwałtowne pociski, przed którymi 
nić się musiały w szpary i załomy skał lub pod baldachin 
jodeł lub świerków. 
_ Głównym zatem przedmiotem spotrzeżeń moich 2 przy”. 
ciem do Zakopanego była rodzina Chróścikowatych. Oc 
z powodu wilgocią przesyconego powietrza padały one jak 
władne same w siatkowaty czerpak, gdy podstawiłem go ро! 
szone gałęzie zwieszone nad potokami około Zakładu Ё 
sówki. A 
W tych wstępnych poszukiwaniach zaznajamiałem Się ' 
ną! 
nie z pojawem gatunków Chróścikowatych w samem 
od innych okolie nietylko na równinach i nizinach, lecz także 
nych częściach Karpat położonych. | 
. . Pogodniejsze dnie nastąpiły z początkiem sierpnia 
wypogodzenie się tych dni zużyłem do zwiedzenia dolin, 
