FLORA GLONÓW OKOLIC TARNOPOLA. 53: 
Wogóle rzecz biorąc, tak określa się klimat Tarnopola, a więc 
i jego okolicy: 
1. Zima mrożna, obejmująca zwykle grudzień, styczeń, luty 
i marzee, a często listopad. Mimo znącznej wilgotności opad jest 
bardzo mały i nieliczny; wiatry przeważnie poludniowo-wscehodnie. 
9. Wiosna bardzo krótka, ograniczająca się jedynie do kwie- 
tnia i połowy maja; w drugiej połowie panują często letnie już 
ły tym czasie wzmagaja się ciepłota i opady szybko, a stan 
zachmurzenia obniża się coraz bardziej. 
3. Lato gorące z częstymi opadami i burzami. Ciepłota do- 
chodzi do maximum; stan zachmurzenia i wilgotność zaś wykazują 
minima. Wiatry przeważnie zachodnie i półmocno-zachodnie. 
Jesień w pierwszym miesiacu pogodna, sucha, ciepła, 
z bardzo rzadkimi opadami. W październiku i listopadzie zaś stan 
zachmurzenia dochodzi swego maximum, podczas gdy opady ma- 
leja, a ciepłota się obniża. 
W porównaniu z Krakowem i Lwowem jest Tarnopol w zi- 
mie mroźniejszy, a w lecie cieplejszy, a pod względem opadu znacz- 
nie suchszy niż tamte obie stacye. 
П. Ogólny pogląd na glony okolic Tarnopola. 
W r. 1881 spędzałem wakacye letnie w Zbarażu i zebrałem 
tam, a następnie w r. 1884 ogłosiłem drukiem w pierwszej swej 
rozprawce o glonąch p. t. „Materyały do flory wodorostów Gali- 
cyi“ ') następujące gatunki: Stigeoclontum tenue Kuetz., Cladophora 
glomerata Kuetz., Vaucheria geminata DC., Botrydium granulatum 
Grev., Eudorina elegans Ehrb., Gonium pectorale Müll., Pediastrum 
pertusum Kuetz. a) genuinum Kirch. c) clathratum A. Br. f) Ora- 
chylobum A. Br., Pediastrum Ehrenbergii A. Br. b) ercisum Ra- 
benh., Scenedesmus acutus Meyen., Protococcus viridis Ag., Tetraë- 
dron (Polyedrium) trigonum Naeg., Aphanocapsa (Porphyridium) cru- 
enta (Ag., Naeg.) Gutw., Closterium turgidum Ehrenb., Cosmarium 
Meneghinii Breb. a) genuinum Rabh. b, angulosum Rabh., e) con- 
cinnum Rabenh., Pleurosigma attenuatum (Kuetz.) W.Sm., Cym- 
bella gastroides Kuetz., Gomphonema olivaceum Ehrenb., Nitzschia 
communis Rabenh., Suriraya (Surirella ) ovata Kuetz. b) ovalis 
1) Sprawozdanie Komisyi fizyograficznej Akademii Umiejętności T. XVIII, 
Kraków 1884, 
