Zapiski botaniczne z Karpat Sadeckich. 
Podał 
Dr. Eustachy Woloszezak. 
Poniżej podany spis roślin, zebranych lub zauważanych w Kar- 
patach sadeekich, ułożony na podstawie wycieczek, zrobionych 
w drugiej połowie maja i w drugiej połowie lipca i w miesiacu 
sierpniu r. 1893. Pierwszym razem bawiłem w tych górach cały ty- 
dzień, jednak zaledwie półtora dnia miałem pogody, reszta dni 
były dżdżyste a nawet ulewne; tylko jednego z tych dni użyłem dla 
zwiedzenia Pienin. Drugim razem, choć bawiłem tu prawie półtora 
miesiaca, nie mogłem czasu tak wyzyskać, jakby to było mojem 
życzeniem, gdyż i ten, jak wogóle wiadomo, prawie cały był 
słotny. W wycieczkach moich zwiedziłem pasmo górskie, sięgające 
od Popradu po prawy brzeg Dunajca, które w moim spisie dla 
krótszego wyrażenia się nazywam wedle najwyższej góry, w niem 
leżącej, Radziowej—pasmem Radziowej, dalej pogranicze wapienne, 
mające ten sam kierunek, Pieniny po Czorsztyn , skały wapienne 
Spiskie koło Haligowiec, dla których użyłem nazwy Aksamitka, 
wreszcie trzon górski Luboń, sięgajacy swem podnożem po lewy 
brzeg Dunajca koło Krościenka. Że wybrałem tym razem góry вадес- 
kie dla celów botanicznych, tłumaczę tem, że w podaniach z Pie- 
nin znajdywałem niejedno, со wymagało sprostowania, że poblizkie 
piaskowce albo mało, albo wcale nie były zbadane. Że zwiedzenie 
tych gór, w tak niekorzystnych warunkach, nie należało do przy- 
jemności, zaledwie potrzebuję wspomnieć. Ileż to razy bowiem 
wracałem do domu przemoczony ? 
Co do charakteru roślinności gór piaskowcowych można po- 
wiedzieć, że wszędzie jest mniej więcej podobny; pasmo Radziowej 
różni się chyba tem od Lubonia, że na pierwszem roślin Ż- 
szych położeń, jak Geum montanum i Senecio cordifolius, pojawiaja 
