ŻAPISKI BOTANICZNE 2 KARPAT SADECKICH. 175 
ж 
się niżej jak па drugim, со się tem tłumaczy, że pasmo Radzio- 
wej, które nawet w drugiej połowie maja było pokryte wierzchem 
od 950 m. gruba warstwą śniegu, posiada silniejsze opady i niż- 
sza temperaturę niż Luboń, który jest tylko nieznacznie niższym. 
Pieniny najbogatsze w gatunki tylko przy wyłomie Dunajca po 
Nowa (za wąwozem Wyżno - Sromowieekim). Do tej części Pienin 
najwięcej podobna roślinnościa Aksamitka. Dalszy ciag Pienin po 
Czorsztyn, jak i pogranicze wapieniowe od Szafranówki po Wy- 
soka (Wysokie Skałki) mniej interesujące. Na Wysokiej zmienia 
się nieco charakter roślinności wapieniowej, gdyż występują tu 
i dalej ka wschodowi takie gatunki, których w Pieninach nawet 
przy wyłomie Dunajea się nie napotyka, jak Aconitum то lavi- 
cum, Sedum carpaticum, Doronicum austriacum , Mulgedium alpi- 
num; co prawda, że nie pojawiają się tu niektóre rośliny pieniń- 
skie. Że podczas mych wycieczek nie mogłem częściej zmierzyć 
pionowego zasiagu roślin, to rzeczą niedziwna; inny w tak nieko- 
rzystnych warunkach możeby o wiele mniej był zrobił. 
Equisetaceae. 
Equisetun telmateja Ehrb. bardzo częste koło Кадељу, także 
koło Tylki, Szlachtowej i Szezawnicy. 
E. silvaticum L. w lasach na dziale granicznym między Po- 
pradem i Ruskim Potokiem, także w wyłomie Dunajca pod Golica. 
E. Штозит L. na młace na Światkówce w Szezawniey nie- 
licznie. 
E. palustre L. po mokrych miejscach, przy brzegach poto- 
ków dosyć częste. 
E. hiemale L. zauważane tylko w Pieninach. : 
E variegatum Schleich., które na początku wyłomu Dunajca 
od Szczawnicy przy brzegu Dunajca bardzo licznie występuje, na- 
potykałem także przy potoku w Białej Wodzie. 
Filices. 
Polypodium vulgare L. dosyć częste na wapieniach , piaskow- 
each i truchytach, na Luboniu do 1100 m. : 
Phegopteris polypodioides Fée w Pieninach stosunkowo nie- 
częste, tak samo i na piaskowcach. à 
P. dryopteris Fee tylko na piaskowcach i częstsze od po- 
przedniego, szczególnie w wyższ ch położeniach.. | 
P. robertiana A. Br. wszędzie na wapieniach po 1000 m. | 
Pteris адийта L. brzegiem lasów miejscami dosyć licznie 
do 700 m 
